Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 38.28.1
(Vers. 8.) Et ideo Justus dixit: Et nunc quae est exspectatio mea? nonne Dominus? Et substantia mea ante te est.
PL 14, 1052D(第8節)それゆえ、義人は言った。「そして今、私の待望は何か。主ではないか。私の実体は汝の前にある」。
Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 38.28.2
Spes et patientia nostra Christus est: ipse factus est redemptio nostra, ipse est nostra exspectatio; ut dicamus singuli: Exspectans exspectavi Dominum, et respexit me (Psal. XXXIX, 2) . Respice ergo nos in judicio tuo.
PL 14, 1053A我々の希望と忍耐はキリストである。キリスト自身が我々の贖いとなり、キリスト自身が我々の待望である。我々が一人ひとり、こう言うためである。「私は主を待ち望みに待ち望んだ。すると主は私に目を留めた」(詩篇39:2)。それゆえ、汝の裁きにおいて我々に目を留めよ。
Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 38.28.3
Respiciat super nos misericordia tua; ut qui de merito diffidimus nostro, per tuam misericordiam liberemur, in cujus potestate est animae nostrae vitaeque substantia.
PL 14, 1053A汝の慈しみが我々の上に目を注ぐように。自らの功績を頼みにできない我々が、汝の慈しみによって解き放たれるためである。その権能のうちに、我々の魂と命の実体がある〔cujus の先行詞は「慈しみ」とも「汝」とも取れる。汝の権能と解した〕。
Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 38.28.4
Et ideo non timeamus corporis mortem; sed eum qui potest animam nostram vel servare, vel perdere: cujus substantia virtus est, quam Deus ad similitudinem sui pectoribus infudit humanis.
PL 14, 1053Aそれゆえ、我々は体の死を恐れず、我々の魂を救うことも滅ぼすこともできる者を恐れよう。魂の実体は徳である〔cujus は「魂」を受けると取った〕。神は自らに似せて、その徳を人の胸に注ぎ込んだ。