ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XXXVII, Caput XVIII 詩篇37篇講解 第XVIII章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 1017C · 3 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.18.1

1

Diximus quemadmodum in ulciscendo inflectat Dominus commotionem suam: dicamus quemadmodum in remunerando praeveniat nostram precationem, et doceamus exemplo.

PL 14, 1017C

主が報復するにあたり、どのようにその憤りを曲げるかを、我々は述べた。次に、報いるにあたり、どのように我々の祈りに先んじるかを述べ、例によって示そう。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.18.2

2

Audi illum ex duobus latronem dicentem Domino: Memento mei, Domine; cum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII, 42) . Respondit Dominus: Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso.

PL 14, 1017C

二人の盗賊のうちの、あの者が主にこう言うのを聞け。「主よ、汝が汝の国に来るとき、私を思い出せ」(ルカ23:42)。主は答えた。「アーメン、私は汝に言う。今日、汝は私とともに楽園にいる」。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 37.18.3

3

Ille adhuc rogabat, ut meminisset sui, cum venisset in regnum suum; et Dominus cum nondum venisset, ei jam regnum coeleste tribuebat. Quam velox misericordia! Tardius votum precantis, quam remunerantis est praemium.

PL 14, 1017C

彼は、自分の国に来るときに自分を思い出してくれるよう、なおも願っていた。ところが主は、まだ来てもいないのに、すでに天の国を彼に与えていた。なんと速い慈しみであろうか。祈る者の願いは、報いる者の賜物よりも遅いのである。