ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XLV, Caput XII 詩篇45篇講解 第XII章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 1138D · 5 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 45.12.1

1

Post Domini passionem quid aliud sequi debuit, nisi quia de corpore Domini flumen exivit: quando de latere ejus aqua fluxit et sanguis, quo laetificavit animas universorum; quia illo flumine lavit peccatum totius mundi?

PL 14, 1138D

主の受難の後に、主の体から川が出たことのほかに、何が続くべきであっただろうか。その脇腹から水と血が流れ出たとき、それによって、すべての人の魂を喜ばせた。その川によって、全世界の罪を洗ったからである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 45.12.2

2

Est et fluvius qui de Eden exiit, et circumiit universam terram, Verbum Dei quo paradisus intelligibilis irrigatur, et omnis anima vocatur ad gratiam Christi, dicente ipso Dei Verbo: Si quis sitit, veniat ad me, et bibat.

PL 14, 1139A

エデンから出て、全地を巡った川もある。それは神の言葉であり、それによって知的な楽園は潤され、すべての魂がキリストの恩寵へと召される。神の言葉自身が言う。「渇く者は、私のもとに来て飲め」。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 45.12.3

3

Cui ego dedero aquam, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38 et 39) . Ex illo enim unico Dei Verbo quatuor fluviorum prudentiae et fortitudinis, temperantiae quoque et justitiae fluenta manarunt.

PL 14, 1139A

「私が水を与える者の腹からは、生ける水の川が流れ出る」(ヨハネ7:38、39)。この唯一の神の言葉から、思慮と勇気、また節制と正義の、四つの川の流れがあふれ出たからである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 45.12.4

4

Alii enim per Spiritum datur sermo sapientiae, alii fides in eodem Spiritu, alii gratia curationum in uno Spiritu, alii operatio virtutum . . . Haec enim operatur omnia unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult (I Cor. XIII, 9 et seq.) .

PL 14, 1139A

「ある者には霊によって知恵の言葉が与えられ、ある者には同じ霊において信仰が、ある者には一つの霊において癒しの恩寵が、ある者には力ある業の働きが……。これらすべてを、同一の霊が働かせ、望むままに一人ひとりに分け与える」(一コリント13:9以下〔底本は 13:9。引かれた文は一コリント12:8以下に当たる〕)。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 45.12.5

5

Hi sunt impetus fluminis, cum se in gratiam ministeriorum operationis atque virtutis spontanea divisione transfundit.

PL 14, 1139A

これらが川の激しい流れである。川が、働きと力の務めの恩寵へと、自発的な分与によって自らを注ぎ移すときである。