ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum I, Caput XVII 詩篇1篇講解 第XVII章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 928D · 3 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.17.1

1

Sed forte dicas: Qua ratione ergo alibi dixit: Beatus qui intelligit super egenum et pauperem (Psal. XL, 1) ?

PL 14, 928D

しかしあなたは、おそらくこう言うであろう。それなら、なぜ別の箇所では「貧しい者、乏しい者に心を向ける人は幸いである」(詩篇40:1)と言ったのか、と。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.17.2

2

Non enim dixit beatum qui intellexerit, sed eum qui intelligit; quoniam qui bonum operantur, in ipso opere et quo probentur, inveniunt, remunerationem sui in ipso opere consequentes. Siquidem beatae fructus est conscientiae bonum factum.

PL 14, 928D

彼は、心を向けた人が幸いだと言ったのではなく、心を向けている人が幸いだと言ったからである。善を行う者は、その行いそのものの中に、自分が認められる根拠を見いだし、行いそのものの中に報いを得る。善い行いは、幸いな良心の実りだからである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.17.3

3

Qui autem a malo temperant, non si semel aut bis declinaverint culpam, statim beati; sed si potuerint culpae contagium per omne vitae suae tempus evadere.

PL 14, 929A

これに対して、悪を避ける者は、一度や二度咎を避けたからといって、直ちに幸いなのではない。生涯のあらゆる時を通じて、咎の汚れから逃れおおせることができたときに〔幸いなのである〕。