Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.44.1
(Vers. 4.) Sequitur: Non sic impii, non sic; sed tamquam pulvis quem projicit ventus a facie terrae; hoc est, non sic ut beatus vir, qui ideo beatus, quia non abiit in consilio impiorum, quia in peccato non stetit, in consilio pestilentium non sedit, volentium vel credentes pie, vel viventes pervertere; qui voluntatem habuit in Lege, et meditabitur in ea; aut, sicut Aquila posuit, resonabit in Lege: ut praecepta Legis resonet vita ejus, mores resultent sicut illorum, quorum in omnem terram exivit sonus.
PL 14, 944D(第4節)続く言葉はこうである。「不敬虔な者たちはそうではない、そうではない。彼らは、風が地の面から吹き飛ばす塵のようである」。すなわち、彼らは幸いな人のようではない。その人が幸いなのは、不敬虔な者たちのはかりごとに歩まず、罪の中に立たず、疫病をまく者たちのはかりごとの席に座らなかったからである。その者たちとは、敬虔に信じる人々や敬虔に生きる人々を、ねじ曲げようと望む者たちである。その人は律法に意志を持ち、律法を思い巡らすであろう。あるいは、アキュラが置いたとおり、「律法の中で響き渡るであろう」。その人の生が律法の命令を響かせ、その振る舞いが、あの者たち——その響きが全地に出て行った者たち——の振る舞いと同じようにこだまするようにである。
Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.44.2
Forte hic sonus doctrinae hominum exeat; illic autem ubi facie ad faciem dabitur videre, plenior quaedam verbi fieri videatur expressio.
PL 14, 945Aおそらくここでは、人々の教えの響きが出て行くのであろう。しかし、顔と顔を合わせて見ることが与えられるあちらでは、言葉のいっそう満ちた表現が生じると見えるであろう。
Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.44.3
Non ergo sicut beatus iste qui haec fecerit, qui erit tamquam lignum plantatum, cujus gesta omnia prosperabuntur, ita erit et impius.
PL 14, 945Aそれゆえ、これらを行った幸いなこの人は、その行いがすべて栄える、植えられた木のようになるが、不敬虔な者はそのようにはならない。
Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 1.44.4
Ideo repetivit vel qui scripsit, vel qui postea addidit (ut quidam putant) quo confirmatior fieret repetita sententia dicendo: Non sic impii, non sic, qui erunt tamquam pulvis; sunt enim terreni, et sicut pulvis projicitur a facie venti, ita et isti projicientur et dissipabuntur a Spiritu sancto, qui terrae fertili atque fecundae animae salutaris sicut ventus auster aspirare consuevit.
PL 14, 945Aそれゆえ、書いた者か、あるいは(ある人々が考えるように)のちに付け加えた者かが、繰り返したのである。繰り返された文言がいっそう確かなものとなるように、「不敬虔な者たちはそうではない、そうではない。彼らは塵のようになる」と言って。実際、彼らは地に属するものであり、塵が風の前から吹き飛ばされるように、この者たちも、聖なる霊によって吹き飛ばされ、散らされるであろう。聖なる霊は、魂という肥沃で豊かな地に、救いをもたらす南風のように吹きつけるのを常とする〔salutaris は「魂」に係るとも読める〕。