ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 14 › Enarrationes in XII Psalmos Davidicos

In Psalmum XLIII, Caput XXXI 詩篇43篇講解 第XXXI章

Ambrose of Milan · Enarrationes in XII Psalmos Davidicos · PL 14, 1104D · 4 sectiones

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 43.31.1

1

Unde et illud quod secundum hominem dictum est, et hominis affectum, huic sententiae non repugnat; quia dixit Dominus: Deus, Deus meus, respice me; quare me dereliquisti (Psal. XXI, 2) ?

PL 14, 1104D

ゆえに、人間に即して、人間の感情に即して語られたあの言葉も、この見解に反しない。主がこう言ったからである。「神よ、私の神よ、私に目を留めよ。なぜ私を見捨てたのか」(詩篇21:2)。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 43.31.2

2

Non quod derelictus sit Dominus, qui ait alibi: Quoniam solus non sum, quia Pater mecum est (Joan. XVI, 32) ; sed quia secundum carnem hominis et affectum, qui in certamine gravi est constitutus, derelictus videtur a Domino.

PL 14, 1104D

主が見捨てられたのではない。主は別の箇所でこう言う。「私は一人ではない。父が私とともにいるからである」(ヨハネ16:32)。そうではなく、人の肉と、激しい戦いのただなかに置かれた者の感情に即して、主から見捨てられたかのように見えるのである。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 43.31.3

3

Denique non otiose ait Scriptura (Luc. IV, 13) , quia post tentationem primam discessit ab eo diabolus usque ad tempus, hoc est, usque ad certamen; ubi enim magnum certamen sacrae passionis advenit, iterum adversarius ad tentamenta successit: homo autem quando velut in ambiguo constitutus est, putat se a Deo suo esse desertum.

PL 14, 1105A

実に、聖書が理由なく言うのではない。最初の誘惑ののち、悪魔は時が来るまで、すなわち戦いのときまで、彼から離れた(ルカ4:13)。聖なる受難の大いなる戦いが来たとき、敵対者は再び誘惑へと進み出たからである。人は、いわば不確かな状態に置かれたとき、自分は自らの神に見捨てられたと思う。

Enarrationes in XII Psalmos Davidicos 43.31.4

4

Sed quaemadmodum hoc secundum carnis affectum accipimus; quia sibi homo visus est derelictus, cujus processum operatus est Christus in corpore suo: ita etiam divinitate sciebat se numquam derelinqui a Patre; quia ipse dixit: Ego in Patre, et Pater in me (Joan. XIV, 10), et solum se non esse signavit.

PL 14, 1105A

だが、人が自分には見捨てられたと思われたのだから――その人の歩み〔processum。何を言うかは定かでない〕を、キリストは自らの体において成し遂げたのである――、我々がこれを肉の感情に即して受け取るのと同じく、神性においては、父に決して見捨てられないことを、彼は知っていた。「私は父の内におり、父は私の内にいる」と彼自身が言い(ヨハネ14:10)、自分が独りではないことを示したからである。