De Trinitate libri XII 9.40.1
Verba Dei qualia. Gloriam carni non Verbo quaesivit Christus. --Non nova vero haec, neque nunc primum evangelicis doctrinis consignata vox Domini est: et hoc ipsum glorificandi Filii apud semetipsum Dei patris sacramentum pulcherrima illa spei suae gratulatione testatus est tum, cum Juda ad proditionem exeunte, gaudio consummandae suae dispensationis elatus haec dixit: Nunc honorificatus est filius hominis, et Deus honorificatus est in eo.
PL 10, 312A神の言葉はどのようなものか。キリストは、言葉のためではなく、肉のために栄光を求めた。――主のこの声は新しいものではなく、今初めて福音の教えに記されたものでもない。子が父なる神自身のもとで栄光を受けるというこの秘義を、彼は、ユダが裏切りに出て行ったとき、成就されようとしている自らの経綸の喜びに高揚して、あの麗しい希望の喜びをもって証しした。彼はこう言った。「今、人の子は誉れを受けた。そして神は、彼において誉れを受けた」。
De Trinitate libri XII 9.40.2
Si Deus honorificatus est in eo, et Deus honorificavit eum in se, et Deus protinus honorificavit eum (Joan. XIII, 31, 32) .
PL 10, 312B「神が彼において誉れを受けたのなら、神もまた彼を自らにおいて誉れあるものとした。そして神はただちに彼に誉れを与えた」(ヨハネ13:31、32)。
De Trinitate libri XII 9.40.3
Quid limosi corporis graves animae, et sordente peccatis conscientia foetidae coenosaeque mentes usque ad judicium divinae de se professionis inflamur? et arbitros nos naturae coelestis ( id est, divinae) deputantes, impiis ad Deum calumniae nostrae disputationibus rebellamus?
PL 10, 312B泥にまみれた体の重い魂、罪で汚れた良心の悪臭を放つ、泥だらけの心である我々は、なぜ、神が自らについて行った宣言を裁くところまで燃え上がるのか。なぜ、我々は天の(すなわち「神の」)本性の裁定者を自任し、我々の讒言の不敬虔な議論によって、神に逆らって反抗するのか。
De Trinitate libri XII 9.40.4
Quanta potuit enim Dominus verborum simplicitate evangelicam fidem locutus est: et in tantum ad intelligentiam nostram sermones aptavit, in quantum naturae nostrae ferret infirmitas; non tamen ut aliquid minus dignum naturae suae majestate loqueretur.
PL 10, 312B主は、できるかぎり簡明な言葉で福音の信仰を語った。そして、我々の本性の弱さが耐えうる限りにおいて、我々の理解に言葉を合わせた。だが、自らの本性の威厳にふさわしくないことを語ったのではない。
De Trinitate libri XII 9.40.5
Et primam quidem dicti sui significationem non ambiguam existimo, cum ait: Nunc honorificatus est filius hominis. Gloria enim omnis non Verbo, sed carni acquirebatur: id est, non nativitati Dei, sed nati hominis dispensationi.
PL 10, 312C私は、彼が「今、人の子は誉れを受けた」と言うとき、その言葉の最初の意味は曖昧でないと考える。すべての栄光は、言葉にではなく肉に対して獲得されたからである。すなわち、神の誕生にではなく、生まれた人の経綸に対してである。
De Trinitate libri XII 9.40.6
Hoc vero quod sequitur, quid significet interrogo, Et Deus honorificatus est in eo. Honorificatum enim in eo Deum audio: et quid istud sit secundum intelligentiam tuam, haeretice, ignoro.
PL 10, 312Cしかし、続く「そして神は、彼において誉れを受けた」が何を意味するか、私は問う。神が彼において誉れを受けたと私は聞く。だが、異端者よ、それが汝の理解ではどういうことなのか、私は知らない。
De Trinitate libri XII 9.40.7
Deus in eo honorificatus est, in filio utique hominis: et quaero an filius hominis idem sit et filius Dei.
PL 10, 312C神は彼において、すなわち人の子において、誉れを受けた。そして私は、人の子は神の子と同一なのかと問う。
De Trinitate libri XII 9.40.8
Et cum non alius sit filius hominis, neque alius filius Dei (Verbum enim caro factum est); et cum qui Filius Dei est, ipse et hominis sit filius; requiro quis in hoc filio hominis, qui et filius Dei est, glorificatus sit Deus.
PL 10, 313A人の子は別の者ではなく、神の子も別の者ではなく(言葉は肉となったからである)、神の子である者が同時に人の子でもあるのだから、私は問いただす。この人の子において、すなわち神の子でもある者において、栄光を受けた神とは誰なのか。