De Trinitate libri XII 2.16.1
Nec laedit unitatem Dei. --Sed trepido in dicto, et me insolens sermo commovet. Audio: Et Deus erat Verbum, cui unum Deum prophetae nuntiaverunt.
PL 10, 62A神の一体性を損なわないこと。――しかし私は、この言葉に恐れおののき、耳慣れない語りが私を揺さぶる。私は聞く、「そして言葉は神であった」と。私には、預言者たちが唯一の神を告げていたのである。
De Trinitate libri XII 2.16.2
Sed ne quo ultra trepidatio mea progredi possit, redde sacramenti tanti piscator meus dispensationem, et refer ad unum omnia sine contumelia, sine abolitione, sine tempore. Ait: Hoc erat in principio apud Deum.
PL 10, 62Aだが、私の恐れがそれ以上どこへも進みえないよう、私の漁師よ、これほどの秘義の経綸を示してくれ。そして、侮辱なく、廃棄なく、時なしに、すべてを一つに帰してくれ。彼は言う。「これは初めに神とともにあった」。
De Trinitate libri XII 2.16.3
Cum hoc erat in principio, non tenetur in tempore; cum Deus est, non refertur ad vocem; cum est apud Deum nihil nec offenditur, nec aufertur: nam nec aboletur in alterum et apud unum ingenitum Deum, ex quo ipse unus unigenitus Deus est, praedicatur.
PL 10, 62A「これは初めにあった」と言うとき、それは時のうちに保持されない。「神である」と言うとき、それは声には帰されない。「神とともにある」と言うとき、何ものも損なわれず、何ものも奪われない。それは他のものへと廃されることもなく、唯一の生まれざる神、すなわちそこから彼自身が唯一の独り子なる神としてある神のもとにあると述べられているからである。