ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 10 › De Trinitate libri XII

Liber II, Caput V 第II巻 第V章

Hilary of Poitiers · De Trinitate libri XII · PL 10, 53C · 9 sectiones

De Trinitate libri XII 2.5.1

1

De divinis sermonem quam aegre ac tremens instituat Hilarius. --Horum igitur infidelitas in anceps nos ac periculum protrahit, ut necesse sit de tantis ac tam reconditis rebus aliquid ultra praescriptum coeleste proferre.

PL 10, 53C

神的な事柄について語りを始めることを、ヒラリウスがいかに苦しみ、震えつつ行うか。――それゆえ、この者たちの不信仰は、我々を不確かさと危険のうちへ引きずり込み、これほど大きく、これほど奥深い事柄について、天の定めを越えて何かを述べることを、必要にしてしまう。

De Trinitate libri XII 2.5.2

2

Dixerat Dominus baptizandas gentes, In nomine Patris et Filii et Spiritus sancti. Forma fidei certa est: sed quantum ad haereticos omnis sensus incertus est.

PL 10, 53C

主は、「父と子と聖なる霊の名において」諸国民に洗礼を授けるべきことを、すでに述べていた。信仰の形は確かである。しかし異端者たちにとっては、あらゆる理解が不確かである。

De Trinitate libri XII 2.5.3

3

Ergo non praeceptis aliquid addendum est, sed modus est constituendus audaciae: ut quia malignitas instinctu diabolicae fraudulentiae excitata veritatem rerum per naturae nomina eludit, nos naturam nominum proferamus; et editis, prout in verbis habebimus, dignitate atque officio Patris, Filii, Spiritus sancti, non frustrentur naturae proprietatibus nomina, sed intra naturae significationem nominibus coartentur.

PL 10, 54A

したがって、命令に何かを付け加えるべきではなく、大胆さに限度を定めるべきである。悪意が悪魔的な欺瞞に駆り立てられて、本性の名を通して事柄の真理をはぐらかす以上、我々は名の本性を述べ出さねばならない。父、子、聖なる霊の尊厳と務めが、我々の言葉において持ちうる限り示されたなら、名が本性の固有性を奪われることなく、むしろ名によって、本性の意味の範囲内にとどめられるように〔coartentur の主語は定かでない。名と取ったが、異端者とも取れる〕。

De Trinitate libri XII 2.5.4

4

Et nescio quid de his rebus aliter sentientibus animi sit, veritatem corrumpentibus, tenebras luci inferentibus, insecabilia desecantibus, incorrupta scindentibus, indivisa partientibus.

PL 10, 54A

そして、これらの事柄について異なる考えを抱き、真理を損ない、光に闇をもたらし、分かたれえないものを切り分け、朽ちないものを引き裂き、分けられないものを分割する者たちの心が何であるのか、私は知らない。

De Trinitate libri XII 2.5.5

5

Quibus si tantum factu facile est perfecta concerpere, jus ponere potestati, modum circumscribere infinito: mihi certe his respondenti in curis aestus est, in sensu labes ( f. tabes) est, in intelligentia stupor est; in sermone autem non jam infirmitatem, sed silentium confitebor.

PL 10, 54A

彼らにとって、完全なものを引き裂き、権力に法を課し、無限に限度を定めることがそれほど易しいのなら、これらの者に答える私にとっては、思い煩いのうちに動揺があり、考えには崩れ(おそらく「衰弱」)があり、理解には茫然がある。語りにおいては、もはや弱さではなく、沈黙を告白しよう。

De Trinitate libri XII 2.5.6

6

Et certe mihi extorquetur hoc velle, dum et audaciae resistitur, et errori consulitur, et ignorantiae providetur. Immensum est autem quod exigitur, incomprehensibile est quod audetur; ut ultra praefinitionem Dei, sermo de Deo sit.

PL 10, 54B

そして確かに私は、これを望むよう強いられている。大胆さに抵抗し、誤りに配慮し、無知を補わねばならないからである。しかし求められていることは量り尽くしえず、敢えてなされることは把握しえない。神についての語りが、神があらかじめ定めた限度を越えてしまうほどに。

De Trinitate libri XII 2.5.7

7

Posuit naturae nomina, Patrem, Filium, Spiritum sanctum. Extra significantiam sermonis est, extra sensus intentionem, extra intelligentiae conceptionem, quidquid ultra quaeritur, non enuntiatur, non attingitur, non tenetur.

PL 10, 54B

神は本性の名を、父、子、聖なる霊と定めた。それを越えてさらに求められるものは、語りの意味の外、理解の向かう先の外、知性の把握の外にあり、言い表されず、触れられず、保たれない。

De Trinitate libri XII 2.5.8

8

Verborum significantiam rei ipsius natura consumit, sensus contemplationem imperspicabile lumen obcaecat, intelligentiae capacitatem quidquid fine nullo continetur excedit.

PL 10, 54B

言葉の意味は事柄そのものの本性が尽くし、理解の観想は見通しえない光が眩ませ、限りなくして収められるものはすべて、理解の容量を超える。

De Trinitate libri XII 2.5.9

9

Sed nos necessitatis hujus ab eo, qui haec omnia est, veniam deprecantes, audebimus, quaeremus, loquemur: et, quod solum in tanta rerum quaestione promittimus, ea quae erunt significata credemus.

PL 10, 54C

しかし我々は、これらすべてであるその者から、この必然についての赦しを乞い求めつつ、敢えて試み、探求し、語ろう。そして、これほどの事柄の探求において我々が約束するのは、ただ一つ、示されるであろうことを信じるということである。