ポワティエのヒラリウスc. 315–367

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 10 › De Trinitate libri XII

Liber VII, Caput XXIV 第VII巻 第XXIV章

Hilary of Poitiers · De Trinitate libri XII · PL 10, 219C · 10 sectiones

De Trinitate libri XII 7.24.1

1

Responsio Christi Judaeis, apta et Arianis. Responsionis causa et scopus. --Sed quia ad sacramentum dicti hujus commotus es: Ego et Pater unum sumus; ut Judaeo dicente: Cum sis homo, facis te Deum, tu pari impietate dicas: Cum sis creatura, facis te Deum (dicis enim: Non es filius ex nativitate, non es Deus ex veritate; creatura es praestantior cunctis: sed non es in Deum natus, quia ex incorporali Deo nativitatem non admitto naturae; non modo tu et Pater non unum estis, sed nec filius es, nec similis es, nec Deus es).

PL 10, 219C

ユダヤ人に対するキリストの応答は、アレイオス派にも当てはまる。応答の理由と目的。――しかし汝は、「私と父は一つである」というこの言葉の秘義に動かされたので、ユダヤ人が「汝は人でありながら、自らを神としている」と言うのと同じく、汝も同じ不敬虔さで「汝は被造物でありながら、自らを神としている」と言うのだから(汝は言う。「汝は誕生による子ではなく、真実による神ではない。汝はすべてにまさる被造物だが、神へと生まれた者ではない。私は、非物体的な神からの本性の誕生を認めないからである。汝と父は一つでないばかりか、汝は子でもなく、似た者でもなく、神でもない」)。

De Trinitate libri XII 7.24.2

2

Judaeis quidem Dominus respondit, sed magis ad impietatem tuam omnis haec apta responsio est: Nonne scriptum est in lege, Quoniam ego dixi, dii estis?

PL 10, 220A

主はユダヤ人に答えたが、この応答のすべては、むしろ汝の不敬虔にこそ当てはまる。「律法に書かれているではないか。私は言った、汝らは神々である、と。」

De Trinitate libri XII 7.24.3

3

Si ergo illos dixit deos, ad quos verbum factum est Dei, et non potest solvi Scriptura; quem Pater sanctificavit, et misit in hunc mundum, vos dicitis quia blasphemavi, quoniam dixi, Filius Dei sum?

PL 10, 220A

「もし、神の言葉が向けられた者たちを神々と呼び、しかも聖書は廃されえないのなら、父が聖別してこの世に遣わした者について、汝らは、私が『神の子である』と言ったから冒涜したと言うのか。」

De Trinitate libri XII 7.24.4

4

Si non facio opera Patris, nolite credere mihi: si autem facio, et mihi non vultis credere, operibus credite; ut sciatis et cognoscatis, quoniam Pater in me, et ego in eo (Ibid., 34 seq.). Causam responsionis causa objectae ei blasphemiae intulit.

PL 10, 220A

「もし私が父の業をなさないなら、私を信じるな。しかしなしているなら、私を信じようとしなくても、業を信じよ。父が私のうちにあり、私が父のうちにあると、汝らが知り悟るためである」(ヨハネ10:34以下)。彼は、自分に向けられた冒涜の告発の理由に、応答の理由を結びつけた。

De Trinitate libri XII 7.24.5

5

Id enim ad crimen deputabatur, quod se cum homo esset Deum faceret. Deum autem se facere per id arguebatur, quod dixisset: Ego et Pater unum sumus.

PL 10, 220B

人でありながら自らを神としたことが、咎に数えられていたからである。そして彼が自らを神としたということは、「私と父は一つである」と言ったことで責められていた。

De Trinitate libri XII 7.24.6

6

Demonstraturus itaque hoc, quod ipse et Pater unum essent, ex nativitatis usurpatum esse natura; in eo primum ineptiam ridiculi opprobrii confutat, cur in reatum vocaretur, quod se cum homo esset Deum faceret.

PL 10, 220B

それゆえ、彼自身と父が一つであるということが、誕生の本性から取られたものであることを示そうとして、彼はまず、人でありながら自らを神としたことが咎に問われるという、滑稽な非難の愚かさを論駁する。

De Trinitate libri XII 7.24.7

7

Cum enim lex hujus nominis appellationem sanctis hominibus decerneret, et sermo Dei indissolubilis confirmaret hanc impertiti nominis professionem; quomodo hic, quem Pater sanctificasset, et quem in hunc mundum misisset, blasphemus esset Dei se filium confitendo; cum cognominatos per legem deos indissolubilis Dei sermo statuisset?

PL 10, 220B

律法がこの名の呼称を聖なる人々に定め、解消しえない神の言葉が、この名を分け与えるという告白を確証したのに、父が聖別してこの世に遣わした者が、神の子と告白することで、どうして冒涜者となるのか。解消しえない神の言葉は、律法によって神々と呼ばれる者たちを定めたのに。

De Trinitate libri XII 7.24.8

8

Jam ergo non est criminis, quod se Deum cum homo sit faciat; cum eos, qui homines sint, lex deos dixerit.

PL 10, 220C

それゆえ、人でありながら自らを神とすることは、もはや咎ではない。律法が、人である者たちを神々と呼んだのだから。

De Trinitate libri XII 7.24.9

9

Et si a caeteris hominibus non irreligiosa hujus nominis usurpatio est; ab eo homine, quem Pater sanctificavit (omnis enim hic de homine responsio est, quia Dei filius etiam hominis filius est), non impudenter usurpari videtur, quod Dei se filium dixerit; cum praecellat caeteros, qui cognominare se non irreligiose deos possunt, per id quod sanctificatus in filium est: beato Paulo scientiam nobis sanctificationis istius intimante, cum ait: Quod ante promisit per prophetas suos in Scripturis sanctis de filio suo, qui factus est ex semine David secundum carnem, qui destinatus est filius Dei in virtute secundum spiritum sanctificationis (Rom. I, 2, et seqq.) .

PL 10, 220C

そして、他の人間にとってこの名の使用が不敬虔でないのなら、父が聖別した人間(この応答はすべて人間についてのものである。神の子は人の子でもあるからである)が、自らを神の子と言ったことは、恥知らずに用いられたとは見えない。彼は、子へと聖別されたことにより、自らを神々と呼んでも不敬虔でない他の者たちにまさっている。幸いなるパウロが、この聖別の知識を我々に伝えて言うときである。「彼が預言者たちを通して聖なる書に前もって約束したもの、それは彼の子についてであり、その子は肉によればダビデの子孫から生まれ、聖化の霊によれば、力において神の子と定められた」(ローマ1:2以下)。

De Trinitate libri XII 7.24.10

10

Cessat ergo blasphemiae crimen, quod cum sit homo Deum se faciat: cum hoc nomen plurimis Dei sermo detulerit, et sanctificatus ac missus a Patre nihil aliud se quam Dei filium sit professus.

PL 10, 221A

それゆえ、人でありながら自らを神とするという冒涜の咎は止む。神の言葉がこの名を多くの者に与え、聖別されて父から遣わされた者が、自らを神の子とのみ告白したのだから。