De Trinitate libri XII 6.39.1
Joannes Filium unigenitum profitens, adoptivum negavit. --Proferamus itaque omnes apostolicae fidei professiones, in quibus Dei filium confitentes, non adoptionis in eo nomen, sed naturae proprietatem confitentur; neque creationis in eo ignobilitatem, sed nativitatis gloriam protestantur.
PL 10, 189Aヨハネは、独り子としての子を表明して、養子を否んだ。――それゆえ、使徒の信仰のあらゆる表明を持ち出そう。そこで彼らは、神の子を告白しつつ、彼のうちに養子の名ではなく本性の固有性を告白し、彼のうちに創造の卑しさではなく誕生の栄光を証言している。
De Trinitate libri XII 6.39.2
Loquatur Joannes sic usque ad adventum Domini manens, et sub sacramento divinae voluntatis relictus et deputatus, dum non neque non mori dicitur et manere.
PL 10, 189Aヨハネに、こう語らせよ。彼は主の到来までとどまり、神的な意志の秘義のもとに残され、指定されて、死なないとも言われず、死ぬとも言われていない者である〔底本は dum non neque non mori dicitur et manere。本文が崩れているらしく、ヨハネ21:22–23に照らして解した〕。
De Trinitate libri XII 6.39.3
Loquatur ergo sua, ut solet, voce: Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus filius, qui est in sinu Patris (Joan. I, 18) . Naturae fides non satis explicata videbatur ex nomine filii, nisi proprietatis extrinsecus virtus per exceptionis significantiam adderetur.
PL 10, 189A彼にいつもの声で語らせよ。「神を見た者はいまだかつてない。父の懐にいる独り子なる子のほかは」(ヨハネ1:18)。子という名だけでは本性の信は十分に説明されないと見えたので、外から、除外の表示によって、固有性の力が加えられたのである。
De Trinitate libri XII 6.39.4
Praeter filium enim, et unigenitum cognominans, suspicionem penitus adoptionis exsecuit: cum veritatem nominis, unigeniti natura praestaret.
PL 10, 189B実に、子であるだけでなく独り子と呼ぶことで、彼は養子への疑いを根こそぎ断った。名の真実を、独り子の本性が備えていたからである。