De Trinitate libri XII 9.31.1
Filium infirmum non probat gloriae petitio, non potestatis acceptio. Potestas omnis Filio est congenita. --Postremo totius mysterii fidem locuturus, elevatis in coelum oculis ait: Pater, venit hora, honorifica filium tuum, ut filius tuus honorificet te.
PL 10, 304C栄光の願いも、権力を受けることも、子が弱いことを証明しない。すべての権力は子に生まれつき備わっている。――最後に、全奥義の信を語ろうとして、目を天に上げてこう言った。「父よ、時が来た。汝の子を敬え。汝の子が汝を敬うためである」。
De Trinitate libri XII 9.31.2
Sicut dedisti illi potestatem omnis carnis, ut omne quod dedisti illi, det ei vitam aeternam (Joan. XVII, 1 et 2) . Anne tibi infirmus videtur, cum honorificari se rogat? Sit plane infirmus, nisi honorificari se idcirco postulat, ut ipse honorificet honorantem.
PL 10, 304C「汝が彼に、すべての肉に対する権力を与えたように、汝が彼に与えたすべてのものに、彼が永遠の命を与えるためである」(ヨハネ17:1、2)。彼が自らが敬われるよう願うとき、汝には彼が弱いと見えるか。たしかに弱いとしよう。ただし、彼が敬われることを求めるのが、敬う者を自らも敬うためでないのなら、である。
De Trinitate libri XII 9.31.3
De honore accipiendo et reddendo, libro alio (Lib. III, n. 12) tractavimus, et eadem revolvere admodum otiosum est. Certe non ambigitur gloriam idcirco posci, ut glorificetur impertiens. Sed forte in eo imbecillus est, quod potestatem omnis carnis accepit.
PL 10, 304C栄誉を受けることと返すことについては、別の巻(第3巻第12節を見よ)で論じたので、同じことを繰り返すのは、いかにも無用である。少なくとも、栄光が求められるのは、分け与える者が栄光を受けるためであることに、疑いはない。しかしおそらく、すべての肉に対する権力を受けたことにおいて、彼は弱いのである。
De Trinitate libri XII 9.31.4
Sit quoque acceptio potestatis imbecilla, nisi potens est illis, quos accepit, vitae tribuere aeternitatem. Sed in eo ipso quoque, quod accepit, naturae aliqua infirmitas arguitur.
PL 10, 304C権力の受領もまた、弱いとせよ。ただし、受けた者たちに永遠の命を与えることができないのなら、である。しかし、彼が受けたというまさにそのことにおいても、何らかの本性の弱さが咎められる。
De Trinitate libri XII 9.31.5
Sit plane acceptio infirmitas, nisi Christus ex nativitate potius, quam ex innascibilitate Deus verus est.
PL 10, 304D受領はたしかに弱さであるとせよ。ただし、キリストが、生まれざることによってよりも、むしろ誕生によって真の神であるのでないなら、である。
De Trinitate libri XII 9.31.6
Quod si acceptio potestatis, sola est significatio nativitatis, in qua accepit id quod est; non est infirmitati datio deputanda, quae totum hoc nascentem consummat esse quod Deus est.
PL 10, 304Dしかし、権力の受領が、生まれた者が自らであるものを受けたところの誕生の、唯一の表示であるなら、それを弱さに対する授与と見なすべきではない。授与は、生まれる者を、神であるそのすべてであるものとして完成するからである。
De Trinitate libri XII 9.31.7
Cum enim innascibilis Deus ad perfectam divinae beatitudinis nativitatem unigenito Deo auctor sit, auctorem nativitatis esse sacramentum paternum est. Caeterum non habet contumeliam, quae se auctoris sui esse imaginem genuina nativitate consummat.
PL 10, 305A生まれざる神が、神的な幸いの完全な誕生のために、独り子なる神の源であるなら、誕生の源であることは、父の秘義である。しかし、真正な誕生によって自らが自らの源である者の像であることを完成する誕生には、屈辱はない。
De Trinitate libri XII 9.31.8
Dedisse enim potestatem omnis carnis, et ad id dedisse ut det ei vitam aeternam, habet et in dante quod pater est, et in accipiente quod Deus est: cum et in eo significetur Pater esse, quod dederit; et in eo Filius Deus maneat, quod vitae aeternae dandae sumpserit potestatem.
PL 10, 305Aすべての肉に対する権力を与えたこと、しかも永遠の命を与えるためにそれを与えたことは、与える者においては父であることを、受ける者においては神であることを含んでいる。与えたということにおいて父であることが示され、永遠の命を与える権力を受けたということにおいて、子が神であり続けるからである。
De Trinitate libri XII 9.31.9
Naturalis igitur filio Dei et congenita omnis potestas est: quae cum data sit, non alienat eum per id ab auctore quia data est; cum quod sit auctoris, hoc datum sit, dare scilicet vitam aeternam, et corruptionem in incorruptionem mutare.
PL 10, 305Aそれゆえ、すべての権力は、神の子にとって本性に属し、生まれつきのものである。それが与えられたものであっても、与えられたがゆえに、それによって彼が源である者から疎外されるのではない。与えられたのは源である者に属するもの、すなわち永遠の命を与えること、朽ちるものを朽ちないものに変えることだからである。
De Trinitate libri XII 9.31.10
Dedit itaque Pater omnia, et accepit Filius omnia: neque ambiguum est, cum dixerit: Omnia quae Patris sunt, mea sunt (Joan. XVI, 15) .
PL 10, 305Bそれゆえ、父はすべてを与え、子はすべてを受けた。彼が「父のものはすべて私のものである」(ヨハネ16:15)と言った以上、疑いはない。
De Trinitate libri XII 9.31.11
Et hic quidem non creationum species, neque elementorum diversas substitutiones praesens sermo significat (V. infra n. 72) : sed beatae atque absolutae divinitatis nobis gloriam pandens, Deum in his ostendit intelligendum esse quae sua sunt, in virtute, in aeternitate, in providentia, in potestate: non quod haec Deus ita habeat, tamquam aliud quid extra ista esse credendus sit: sed quod in his ad aliquantulam sensus nostri opinionem significatus sit ipse quae habeat.
PL 10, 305Bそしてここで、現在の語りは、被造物の種や、諸元素の異なる存立を意味しているのではない(下の第72節を見よ)。むしろ、幸いで完全な神性の栄光を我々に開き示しながら、神が、自らのものであるもの、すなわち力、永遠、摂理、権力において理解されるべきことを示している。神がこれらを、あたかもそれらの外に何か別のものがあると信じられるべきかのように持つ、ということではなく、これらにおいて、我々の理解の多少の見込みにあわせて〔ad aliquantulam sensus nostri opinionem の取り方は定かでない〕、神自身が、自らの持つものとして表されている、ということである。
De Trinitate libri XII 9.31.12
Unigenitus igitur in his se docens substitisse quae Patris sunt, cum ex se sumpturum esse sanctum Spiritum dixisset, adjecit: Omnia quae Patris sunt, mea sunt; propterea dixi, de meo accipiet (Ibid.) . Omnia quae Patris sunt, sua sunt, tradita utique et accepta. Sed data non infirmant divinitatem, quae in his eum constituunt esse quibus Pater est.
PL 10, 305Cそれゆえ独り子は、これらのうちに、父のものであるものにおいて自らが存立していると教えつつ、聖なる霊が自らから受けるだろうと言ったのち、こう付け加えた。「父のものはすべて私のものである。それゆえ私は言った。彼は私のものから受ける」(ヨハネ16:15)。父のものはすべて彼自身のものであり、引き渡され受けられたものである。しかし与えられたものは、神性を弱めない。それは、父であるところのものにおいて彼を立たせるからである。