De Trinitate libri XII 9.17.1
Et bonum et magistrum sese ostendit. --Denique ostendens se magistri in se boni, per fidem ejus qui tamquam hominem interrogabat, nomen arguere, post jactantiam juvenis et gloriam legis impletae, ita respondit: Unum tibi deest: vade, quaecumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in coelo; et veni, sequere me (Marc. X, 21) .
PL 10, 294B自らが善き者でもあり、師でもあることを示す。――実際、彼は、人として問う者の信によって、自らのうちの善き師という名を咎めていることを示しつつ、若者の誇りと、満たされた律法の栄光ののち、こう答えた。「汝には一つ欠けている。行って、汝の持つものをすべて売り、貧しい者たちに与えよ。そうすれば汝は天に宝を持つ。そして来て、私に従え」(マルコ10:21)。
De Trinitate libri XII 9.17.2
Non refugit bonitatis de se nomen, qui coelestem thesaurum pollicetur: nec magistrum se non vult videri, qui ducem se perfectae hujus beatitudinis praestat. Terrenae autem de se opinionis fidem arguit, bonitatem in solo Deo docens esse.
PL 10, 294C天の宝を約束する者は、自らについての善さの名を避けていない。この完全な幸いへの導き手として自らを与える者は、自らが師と見られることを望まないのでもない。彼が咎めるのは、自らについての地上的な見解の信であり、善さは神のみにあると教えているのである。
De Trinitate libri XII 9.17.3
Et ut se et Deum et bonum significaret, bonitatis est usus officiis, coelestes thesauros pandens, et se ad eos praevium tribuens.
PL 10, 294C自らが神でもあり善き者でもあることを示すために、善さの務めを用いた。天の宝を開き、自らをそこへの先導者として差し出したのである。
De Trinitate libri XII 9.17.4
Ita et quae sibi tamquam homini tantum deferebantur, detestatur; neque se ab his, quae Deo deputabat, professus alienum est: cum unum Deum bonum confitens, ea ipse loqueretur atque ageret, quae unius Dei virtutis, bonitatis atque naturae sunt.
PL 10, 294Cこのように、ただ人としてのみ自らに帰されたことを、彼は忌み嫌う。そして、神に帰していたことから自らが縁遠い者であるとは、宣言しなかった。唯一の善なる神を告白しつつ、唯一の神の力と善さと本性に属することを、自ら語り行ったからである。