De Trinitate libri XII 9.38.1
Unitas paternae naturae Christo ut homini negata. Per gloriam ei redditur. --Sed dispensatione assumptae carnis, et per exinanientis se ex Dei forma obedientiam, naturae sibi novitatem Christus homo natus intulerat, non virtutis naturaeque damno, sed habitus demutatione.
PL 10, 309A父の本性の一体性は、人としてのキリストには拒まれていた。栄光によって、それは彼に返される。――だが、身に受けた肉の経綸により、また神の形から自らを空しくした者の従順によって、人として生まれたキリストは、自らに本性の新しさをもたらしていた。それは力と本性の損失によるのではなく、姿の変化によるのである。
De Trinitate libri XII 9.38.2
Exinaniens se igitur ex Dei forma, servi formam natus acceperat: sed hanc carnis assumptionem ea, cum qua sibi naturalis unitas erat, Patris natura non senserat: et novitas temporalis, licet maneret in virtute naturae, amiserat tamen, cum forma Dei, naturae Dei secundum assumptum hominem unitatem.
PL 10, 309B神の形から自らを空しくして、生まれた者は僕の形を受けた。しかし、この肉を身に受けることを、彼と本性的な一体性にある父の本性は被らなかった。また、時間の中の新しさは、力においては本性にとどまりながらも、神の形とともに〔cum forma Dei の係りは定かでない。失ったものに添えて取った〕、身に受けた人に即した神の本性との一体性を失っていた。
De Trinitate libri XII 9.38.3
Sed summa dispensationis haec erat, ut totus nunc Filius, homo scilicet et Deus, per indulgentiam paternae voluntatis, unitati paternae naturae inesset: et qui manebat in virtute naturae, maneret quoque in genere naturae. Id enim homini acquirebatur, ut Deus esset.
PL 10, 310Aしかし経綸の要点はこうであった。今や全き子、すなわち人であり神である者が、父の意志の寛大さによって、父の本性の一体性のうちにあること。そして、力において本性にとどまっていた者が、類においても本性にとどまること。人には、神であることが獲得されていたのである。
De Trinitate libri XII 9.38.4
Sed manere in Dei unitate assumptus homo nullo modo poterat, nisi per unitatem Dei in unitatem Dei naturalis evaderet: ut per hoc, quod in natura Dei erat Deus Verbum, Verbum quoque caro factum rursum in natura Dei inesset: atque ita homo Jesus Christus maneret in gloria Dei patris, si in Verbi gloriam caro esset unita: rediretque tunc in naturae paternae etiam secundum hominem unitatem Verbum caro factum, cum gloriam Verbi caro assumpta tenuisset.
PL 10, 310Aしかし、身に受けられた人は、神の一体性を通して神の本性的な一体性へと移らないかぎり、神の一体性のうちにとどまることは決してできなかった。それは、神の本性にあって神なる言葉であった者のゆえに、肉となった言葉もまた再び神の本性のうちにあるためであり、こうして人イエス・キリストが父なる神の栄光のうちにとどまるためであった。もし肉が言葉の栄光に合一されるなら、そうなる。そして、身に受けられた肉が言葉の栄光を保ったとき、肉となった言葉は、人に即しても、父の本性の一体性へと帰るのである。
De Trinitate libri XII 9.38.5
Reddenda igitur apud se ipsum Patri erat unitas sua, ut naturae suae nativitas in se rursum glorificanda resideret: quia dispensationis novitas offensionem unitatis intulerat; et unitas ut perfecta antea fuerat, nulla esse nunc poterat, nisi glorificata apud se fuisset carnis assumptio.
PL 10, 311Aそれゆえ、父は自分自身のもとで、自らの一体性を〔子に〕返さねばならなかった〔apud se ipsum Patri の解釈は定かでない。「父に、自らのもとで」と読んだ〕。自らの本性から生まれた者が、再び栄光を受けるべき者として、自らのうちにとどまるためである。経綸の新しさが一体性への妨げをもたらしていたからであり、また、以前に完全であった一体性は、身に受けた肉が父のもとで栄光を受けなければ、今や存在しえなかったからである。