De Trinitate libri XII 12.17.1
Unigenitus neque aliquando non fuit, neque ex nihilo. --Sed unigenito Deo, cui non praeest tempus anterius, non relinquitur ut aliquando non fuerit, quia ipsum illud aliquando jam prius est, deinde non fuisse jam temporis est: et incipiet non post eum tempus esse, sed ipse esse post tempus, cui in eo quod ante quam nascitur non fuit, id ipsum in quo non fuit praeferetur.
PL 10, 443A独り子は、かつて存在しなかったのでもなく、無からでもない。――しかし独り子なる神には、それに先立つ時間が先んじていないので、かつて存在しなかったということは残されない。その「かつて」はそれ自体すでに先であり、存在しなかったということもすでに時間に属するからである。時間が彼の後に始まるのではなく、彼が時間の後に存在することになる。彼が生まれる前に存在しなかったというなら、存在しなかったそのこと自体が、彼に優先することになるからである。
De Trinitate libri XII 12.17.2
Deinde qui ex eo qui est natus est, intelligi non potest ex eo quod non fuit natus esse: quia ei is qui est, ad id quod est, causa est; non etiam id quod non est, origo nascendi est.
PL 10, 443Bさらに、存在する者から生まれた者は、存在しなかったものから生まれたとは理解されえない。存在する者が、あるところのものへの原因であって、存在しないものが生まれる起源なのではないからである。
De Trinitate libri XII 12.17.3
Ergo cui neque in tempore est, ut aliquando non fuerit; neque in patre, id est, auctore est, ut subsistat ex nullis: non reliquit id de se occasionis, ut aut ex nihilo natus sit, aut non fuerit antequam nasceretur.
PL 10, 443Bしたがって、時間においてかつて存在しなかったということがなく、父において、すなわち源において、何ものからでもなく成り立つということもない者は、無から生まれたとか、生まれる前に存在しなかったとかいう機会を、自らについて残さなかった。