De Trinitate libri XII 4.30.1
Eum ut Deum vidit Jacob nec solitarium. --Sed qui accepisti in Domino et Domino judicis cognitionem, cognominis ejusdem in Deo et Deo cognosce consortium.
PL 10, 119Aヤコブは彼を神として見たが、独りではなかった。――だが、汝は「主と主」において裁き主の認識を受けたのだから、「神と神」において、同じ名を持つことの共同を認識せよ。
De Trinitate libri XII 4.30.2
Jacob discedens ob metum fratris sui, somnians viderat scalam fundatam in terra et contingentem coelum, et per eam adscendentes et descendentes angelos Dei, et Dominum incumbentem super eam, sibique omnes benedictiones, quas Abrahae et Isaac dederat, impertientem (Gen. XXVIII) .
PL 10, 119Aヤコブは兄への恐れから去って行き、夢のうちに、地に据えられて天に達する梯子と、それを昇り降りする神の天使たち、その上に身をかがめる主、そして、アブラハムとイサクに与えたすべての祝福を自分に分け与える主を見ていた(創世記28章)。
De Trinitate libri XII 4.30.3
Ad hunc postea talis Dei sermo est: Dixit autem Deus ad Jacob, surgens adscende in locum Bethel, et habita ibi, et fac ibi altarium Deo, qui apparuit tibi cum fugeres a facie fratris tui (Gen. XXXV, 1) .
PL 10, 119Aその後、この者への神の語りはこうである。「神はヤコブに言った、立って、ベテルの地に上れ。そこに住め。そこで、汝が兄の顔から逃げたとき汝に現れた神のために、祭壇を築け」(創世記35:1)。
De Trinitate libri XII 4.30.4
Deus honorem Deo postulat, et postulat cum alterius significatione personae: Qui, inquit, apparuit tibi cum fugeres; ne qua personae ejusdem confusio nasceretur.
PL 10, 119B神が神に栄誉を求める。しかも、別の位格の示しとともに求めるのである。「汝が逃げたとき汝に現れた者」と言うのは、同じ位格の混同が生じることのないようにするためである。
De Trinitate libri XII 4.30.5
Deus ergo est qui loquitur, Deus et de quo loquitur: honoris confessio a naturae nomine non discernit, quos significatio subsistentes esse distinguit.
PL 10, 119Bそれゆえ語る者は神であり、語られる者もまた神である。栄誉の告白は、示しが存立するものとして区別する者たちを、本性の名によって区別しない。