Homiliae 6.10.1
Καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ὁμοίως τοιαύτην τινὰ ἀλληγορίαν ἔχοντα νόει μοι· Ἀπόλλωνα δὲ ἥλιον τὸν περιπολοῦντα εἶναι νόμιζε, γονὴν ὄντα τοῦ Διὸς, ὅν καὶ Μίθραν ἐκάλεσαν, ἐνιαυτοῦ συμπληροῦντα περίοδον. αὐταὶ δὲ αἱ μεταμορφώσεις τοῦ πανταχῇ διήκοντος Διὸς αἱ πολλαὶ νοείσθωσάν σοι τροπαί, τὰς δὲ μυρίας αὐτοῦ γυναῖκας ἐνιαυτοὺς ἢ γενεὰς ἐπινόει. ἀπ᾽ αὐτοῦ γὰρ τοῦ αἰθέρος ἡ διηνουμένη τὸν ἀέρα δύναμις, ἑκάστῳ ἐνιαυτῷ καὶ γενεᾷ συνουσιάζουσα, διαφόρως αὐτὸν τρέπει, καὶ οὕτως γεννᾷ ἢ φθείρει τὰ ὡραῖα. καὶ παῖδες μὲν λέγονται οἱ ὡραῖοι καρποί, αἱ δὲ πρὸς τοὺς ἄφρονας δείξεις αἱ κατ᾽ ἐνίους καιροὺς ἀκαρπίαι.
「そして、このようなことすべてが、同様に、そのような種類の寓意を持つものとして理解するがよい。アポロンは、めぐり歩く太陽であると考えよ——ゼウスの子であり、人々はこれをミトラスとも呼び、一年の周期を満たすものである。至るところに行き渡るゼウスの、あの姿の変わりようそのものを、お前は多くの変転として理解し、彼の無数の妻たちを、諸々の年、あるいは世代として考えるがよい。というのも、まさにその天空から出て大気を貫く力が、それぞれの年と世代とに交わって、さまざまに大気を変転させ、こうして季節のものを生み出したり損なったりするからである。季節の実りは『子』と呼ばれ、愚かな者たちへの兆しは、時により不作となることを指すのである。」