Homiliae 12.20.1
Καὶ ὁ Πέτρος ψεύδεσθαι οὐκ εἰδὼς ὑπὸ ἐλέους τοῦ πρὸς αὐτὴν τὸ ἀληθὲς λέγειν ἤρξατο ἐμοί τις λοιπὸν ἤδη νεανίας ὤν παρέπεται, τῶν τῆς θεοσεβείας ὀρεγόμενος λόγων, Ῥωμαίων ὑπάρχων πολίτης, ὅστις μοι διηγεῖται, πῶς πατέρα ἔχων καὶ ἀδελφοὺς δύο διδύμους οὐδένα τούτων ὁρᾷ. ἥ τε γὰρ μήτηρ, φησίν, ὡς ὁ πατὴρ διηγεῖτό μοι, ἐξῆλθεν ὄνειρον ἰδοῦσα τὴν Ῥωμαίων πόλιν ἐπὶ χρόνον τῶν διδύμων αὐτῆς τέκνων, ἵνα μὴ κακῷ μόρῳ τελευτήσῃ, καὶ σὺν αὐτοῖς ἐκβᾶσα οὐχ εὑρίσκεται. μὲν ἀνήρ, αὐτοῦ δὲ πατὴρ καὶ αὐτὸς εἰς ἐπιζήτησιν οὐχ εὑρίσκεται.
ペトロは、嘘をつくすべを知らず、彼女への憐れみから、真実を語り始めた。「私にはもう若者と言ってよい年頃の者が付き従っている。彼は敬神の教えを求める者で、ローマ市民である。彼が私に語ったところでは、父と双子の兄弟を持ちながら、そのいずれをも見ることができないという。彼の言うには、父から聞いた話では、彼の母は夢を見て、双子の子供たちを連れてローマの町を一時期離れた。悪しき死を遂げないためであったが、彼らと共に出て行ったまま見つからずにいる。夫、すなわち彼の父もまた、捜索に出たまま見つかっていない。」