Homiliae 11.14.1
Ὡ ἀνόητοι! ὑμεῖς τοῦ λεγομένου γίνεσθε δίκαιοι κριταί. εἴπερ γὰρ καὶ ἐχρῆν ἐνταῦθα εἰς εὐφρασίαν σώματος ἑαυτὸν δοῦναι ποίᾳ εὐωχίᾳ, ἄμεινον ἡ ἐν ποταμοῖς καὶ ὕλαις καὶ ἄλσεσιν, ἔνθα εἰλαπίναι καὶ συμπόσια καὶ κατάσκιοι τόποι, ἢ ὅπου ἀπόνοια δαιμόνων , καὶ χειρῶν τομαὶ, καὶ αἰδοίων ἀποκοπαὶ, καὶ οἶστροι , καὶ μανίαι, καὶ τριχῶν κόμαι, καὶ κόμποι , καὶ ἐνθουσιασμοὶ, καὶ ὀλολυγαὶ, καὶ πάντα ἐκεῖνα τὰ μεθ᾽ ὑποκρίσεως εἰς κατάπληξιν τῶν ἀνοήτων γινόμενα, ὅπως τὰς ὑμῶν ὀφειλομένας εὐχὰς καὶ εὐχαριστίας καὶ νεκρῶν νεκροτέροις προςενέγκητε;
「ああ、愚かな者たちよ。今言われたことについて、諸君自身が正しい裁判官になれ。もし本当にここで、体の喜びのためにどのような宴に身を委ねるべきであったとしても、川辺や森や木立の中で——そこには饗宴や酒宴や木陰の場所がある——それがより良いのではないか、それとも、ダエモーンどもの狂気があり、手を切ることがあり、陰部を切り落とすことがあり、狂乱があり、正気を失うことがあり、髪を振り乱すことがあり、大言壮語があり、憑依の熱狂があり、叫び声があり、愚か者たちを驚かせるためのあらゆる見せかけの行いがある場所——そこで、諸君が捧げるべき祈りと感謝を、死者よりもさらに死んだものどもに捧げることの方が良いのか。」