Homiliae 12.6.1
Καὶ ὁ Πέτρος ἀκούσας γελοίαζων ἔφη· τί οὖν οἴει, Κλήμης, μὴ ὑπ᾽ αὐτῆς ἀνάγκης σε εἰς δούλων μοι ταγῆναι τόπον; ἐπεὶ τίς τὰς καλὰς καὶ πολλὰς σινδόνας μετὰ τῶν ἑπομένων μοι δακτυλίων καὶ ὑποδήσεων φυλάξει; τίς δὲ καὶ τὰ ἡδέα καὶ πολυτελῆ ὄψα προετοιμάσει, ἅ τινα ποικίλα ὄντα πολλῶν καὶ τεχνιτῶν δεῖται μαγείρων, καὶ πάντα ἐκεῖνα ὅσα ἐκτεθηλυμένων ἀνθρώπων ὡς θηρίῳ μεγάλῳ τῇ ἐπιθυμίᾳ ἐκ πάσης πλεονεξίας πορισθέντα ἑτοιμάζεται; πλὴν ἡ τοιαύτη σε προαίρεσις ὑπεισῆλθεν, ἴσως μὴ συνέντα καὶ τὸν ἐμὸν ἀγνοοῦντα βίον, ὅτι ἄρτῳ μόνῳ καὶ ἐλαίαις χρῶμαι, καὶ σπανίως λαχάνοις, καὶ ὅτι ἱμάτιόν μοι καὶ τριβώνιον ὑπάρχει τοῦτο αὐτὸ ὅ περιβέβλημαι, καὶ ἑτέρου χρείαν οὐκ ἔχω οὐδὲ ἄλλων τινῶν. ἐν γὰρ τούτοις καὶ περισσεύομαι. ὁ νοῦς γάρ μου τὰ ἐκεῖ πάντα ὁρῶν αἰώνια ἀγαθὰ οὐδὲν τῶν ἐνταῦθα περιβλέπεται. πλήν σου μὲν τὴν ἀγαθὴν προαίρεσιν ἀποδέχομαι, καὶ θαυμάζων ἐπαινῶ, πῶς ἀνὴρ ἐκ πολυτελῶν ἐθῶν ὑπάρχων ῥᾳδίως τοῖς ἀναγκαίοις τὸν σεαυτοῦ ὑπήλλαξας βίον. ἡμεῖς γὰρ ἐκ παίδων, ἐγώ τε καὶ Ἀνδρέας ὁ σύναιμος καὶ κατὰ Θεὸν ἀδελφὸς ὤν ἐμός, οὐ μόνον ἐν ὀρφανίᾳ ἀνατραφέντες, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ πενίας καὶ κακουχίας εἰς ἐργασίαν ἐθισθέντες, εὐμαρῶς νῦν τὰς τῶν ὁδῶν φέρομεν σκύλσεις. ὅθεν εἰ ἐπείθου μοι, ἐμοὶ ἄν συγκεχωρήκεις, ἀνδρὶ ἐργάτῃ, σοὶ τὰ δούλων ἀποπληροῦν μέρη.
ペトロはこれを聞いて、笑いながら言った。「それでは、クレメンスよ、お前は、まさにその必要そのものによって、私の僕の地位に就くことになるとは思わないのか。私についてくる立派な多くの亜麻布や、指輪や履物を、いったい誰が守るのか。また、様々な種類のもので多くの熟練した料理人を必要とするあの快い贅沢な料理を、いったい誰が前もって用意するのか。そして、堕落した人間たちが大きな獣のような欲望によって、あらゆる強欲の限りを尽くして手に入れ、用意させるあれらすべてのものを、誰が用意するのか。だが、そのような思いがお前に忍び込んできたのは、おそらく、私の生活を知らず、理解していなかったからだろう。私はパンとオリーブだけを用い、野菜はまれにしか用いず、着ている衣服とこの粗末な外套の他には何も持たず、他の何ものも必要としない。それで十分すぎるほどなのだ。私の精神は、かの永遠の善きものだけをすべて見つめており、この世のいかなるものにも目を向けないからだ。とはいえ、お前の善き志は受け入れよう。そして驚嘆しつつ称賛する、贅沢な習わしの中で育った男が、いともたやすく自分の生活を必要最小限のものへと変えたことを。私自身、そして私の血を分けた兄弟であり神においても兄弟であるアンデレとは、幼い頃から孤児として育てられただけでなく、貧しさと苦難のために労働に慣れさせられ、今では旅の労苦を平然と耐えている。だから、もしお前が私の言うことを聞くなら、労働者である私に、僕としての役目を果たすことを許してくれるだろう。」