Homiliae 4.25.1
Αἱ τῶν θεῶν πράξεις εἰ μὲν ἀγαθαὶ οὖσαι κακοῖς μύθοις προεκαλύφθησαν , πολλὴ τοῦ σκεπάσαντος δείκνυται κακία, ὅτι τὰ σεμνὰ ἀπέκρυψεν κακοῖς διηγήμασιν, ἵνα μήτις αὐτῶν ζηλωτὴς γένηται. εἰ δὲ ἀληθῶς ἀσεβῆ διεπράξαντο, ἐχρῆν τοὐναντίον ἀγαθοῖς αὐτὰ ἐπισκέπειν, ἵνα μὴ οἱ ἄνθρωποι, ὡς εἰς κρείττονας ἀφορῶντες, ἁμαρτάνειν ἐπιχειρῶσιν ἐκείνοις παραπλήσια. ταῦτά μου εἰπόντος οἱ παρόντες φανεροὶ ἦσαν ἀρχὴν λαμβάνοντες τῆς πρὸς τοὺς ὑπ᾽ ἐμοῦ λεχθέντας λόγους ἀγάπης. καὶ γὰρ συνεχῶς καὶ ἐσπουδασμένως ἀξιοῦντες πάντως με τῇ ὑστεραίᾳ ἐλθεῖν ἀπηλλάγησαν.
「もし神々の行いが善きものでありながら悪しき神話によって覆い隠されたのだとすれば、それを覆い隠した者の悪しさは大いなるものだと示される。尊いことを悪しき語りによって隠し、それに倣う者が誰も出ないようにしたのだから。だが、もし彼らが本当に不敬虔な行いをしたのであれば、逆に、それを善き語りによって覆うべきであった。人々が、より優れた者たちを見習おうとして、それに似た罪を犯そうと試みることのないようにするためである。」私がこう言うと、居合わせた人々は、私が語った言葉に対して好意を抱き始めたことがはっきりと見て取れた。実際、彼らはしきりに、そして熱心に、私が翌日必ず来るようにと求めて、別れて行った。