Homiliae 19.14.1
Καὶ ὁ Σίμων· τί δὲ εἰ ὕλη αὐτῷ σύγχρονος οὖσα καὶ ἰσοδύναμος ὡς ἐχθρὰ προβάλλει αὐτῷ ἡγεμόνας, ἐμποδίζοντας αὐτοῦ τοῖς βουλήμασιν. καὶ ὁ Πέτρος· εἰ ἀΐδιός ἐστιν ἡ ὕλη, οὐδὲ ἐχθρά τινός ἐστιν, τὸ γὰρ αἰεὶ ὄν καὶ ἀπαθές ἐστιν, ἀπαθὲς δὲ ὅν μακάριόν ἐστιν, μακάριον δὲ ὅν ἔχθρας δεκτικὸν γενέσθαι οὐ δύναται, ἀϊδίῳ κτίσει στερηθῆναί τινος μὴ πεφοβημένη. πῶς δὲ οὐχὶ μᾶλλον ἀγαπᾷ τὸν δημιουρὸν ἡ ὕλη, ὁπότε*
シモンが言った、「では、もし質料が彼と同時に存在し、彼と等しい力を持ち、敵として彼に首領なる者どもを押し出し、彼の意志を妨げているのだとすれば、どうか。」ペトロが言った、「もし質料が永遠であるならば、それは何ものに対しても敵ではあり得ない。なぜなら、常にあるものは受苦を受けないものであり、受苦を受けないものは幸いなものであり、幸いなものは敵意を受け入れる者になることはできないからである。永遠なる存在は、何ものかを奪われることを恐れはしない。それに、質料はむしろ造り主を愛しているのではないか、その時に