Homiliae 10.7.1
Ἄρξασθε οὖν ἀποδύεσθαι τῶν κενῶν εἰδώλων τοὺς ἐπιβλαβεῖς φόβους, ὅπως τὴν ἄδικον φύγητε δουλείαν· δεσπόται γὰρ γεγόνασιν ὑμῶν ἐκεῖνοι, οἵ καὶ εἰς δούλους ὑμῖν ἄχρηστοι τυγχάνουσιν. λέγω δὲ περὶ ὕλης τῶν ἀψύχων ἀγαλμάτων τῶν μηδὲ πρὸς τὸ δουλεύειν ὑμῖν χρησιμευόντων. οὔτε γὰρ ἀκούει, οὔτε βλέπει, οὔτε αἰσθάνεται, ἀλλ᾽ οὐδὲ μὲν κινηθῆναι δύναται. εἰ γὰρ βούλεταί τις ὑμῶν οὕτως ὁρᾶν ὡς ὁρᾷ καὶ ἀκούειν ὡς ἀκούει καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ κινεῖσθαι; ἀλλ᾽ ἀπείη τοιαύτῃ λοιδορίᾳ λοιδορεῖν πάνθ᾽ ὁντινοῦν ἄνθρωπον, εἰκόνα περιφέροντα Θεοῦ, εἰ καὶ τὴν ὁμοιότητα ἀπώλεσεν.
「それゆえ、諸君は空しい偶像への有害な恐れを脱ぎ捨て始めよ、不正な隷属から逃れるために。というのも、諸君の主宰者となったのは、奴隷としてすら諸君の役に立たない者たちだからである。私が言っているのは、命なき像の材料のこと、諸君に仕えるためにさえ役に立たないもののことである。それは聞くこともなく、見ることもなく、感じることもなく、動くことすらできない。諸君のうちの誰が、それが見るように見、それが聞くように聞き、そのように感じ、そのように動くことを望むだろうか。しかし、いかなる人間をもそのような侮辱で罵ることは断じてあってはならない——たとえ似姿を失ったとしても、神のかたどりを身に帯びているのだから。」