Homiliae 1.13.1
Ταῦτά μου λέγοντος καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα, πολὺς τῶν ὄχλων ἐγίνετο θρύλλος. καὶ οἱ μὲν ὡς τὸν Βαρνάβαν ἐλεοῦντες συνήραντό μοι οἱ δὲ ἠλίθιοι ὄντες δεινῶς κατ᾽ ἐμοῦ ἔβρυχον τοὺς ὀδόντας. ἐπεὶ δὲ ἤδη ποτὲ ἑσπέρα κατειλήφει, τῆς χειρὸς λαβὼν τὸν Βαρνάβαν, μὴ θέλοντα, βίᾳ εἰς τὴν ἐμὴν ἦγον οἰκίαν, ἔνθα καὶ μένειν αὐτὸν ἐποίησα, ἵνα μή τις αὐτῷ χεῖρας ἐπιβάλῃ. καὶ ἡμερῶν ὀλίγων διατρίψας, καὶ τοῦ ἀληθοῦς λόγου βραχέα κατηχήσας με ὀλίγον, ὡς ἐν ὀλίγαις ἡμέραις σπεύδειν ἔλεγεν εἰς Ἰουδαίαν τῆς κατὰ τὴν θρησκείαν ἑορτῆς χάριν, καὶ τοῦ λοιποῦ τοῖς ἑαυτοῦ ὁμοεθνέσιν συνεῖναι θέλων.
私がこのことと、これに続くことを語っていると、群衆のうちに大きなざわめきが起こった。ある者たちはバルナバを気の毒に思って私に加勢したが、愚かな者たちは私に対してひどく歯ぎしりした。すでに夕刻に差しかかっていたので、私はバルナバの手を取り、彼の意に反して力ずくで自分の家へ連れて行き、そこに留まらせた。誰も彼に手を出すことのないようにするためであった。彼は数日のあいだ滞在し、私に真理の言葉を少しばかり教えてくれたが、数日のうちにユダヤへ、その宗教上の祭りのために、また残りの生涯を自分の同胞と共に過ごしたいと望んで、急いで発つと言った。