Homiliae 3.9.1
Ἄξιος οὖν τῆς ἀποβολῆς πᾶς κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ μοναρχίας αὐτὸ μόνον κἂν ἀκοῦσαί τι τοιοῦτον θελήσας, εἰ δὲ ὡς γραφαῖς τεθαῤῥηκὼς κατὰ τοῦ Θεοῦ τολμᾷ τις κἂν ἀκούειν, πρῶτον ἐκεῖνό μοι συνενθυμείτω, ὅτι, ἄν τις εὔλογον ἑαυτῷ δόγμα ὡς βούλεται ἀναπλάσῃ, ἔπειτα αὐταῖς ἐγκύψῃ, δυνατὸς ἔσται πολλὰς ὑπὲρ οὗ ἐπλάσατο δόγματος ἀπ᾽ αὐτῶν μαρτυρίας φέρειν· πῶς οὖν ἐπὶ ταύταις κατὰ τοῦ Θεοῦ θαρρεῖν ἔστιν, ἐν αἷς ἡ πάντων βουλὴ εἰσευρίσκεται;
「それゆえ、神の単独支配に逆らうことを、たとえ聞くことだけでも欲する者は誰であれ、追放に値する。もし誰かが聖書を頼みとして、神に逆らうことをあえて聞こうとするならば、まずこのことを私と共によく考えてもらいたい。すなわち、誰かが自分の思うままに理にかなった教説をこしらえ、その後に聖書を熟読するならば、その者は自分がこしらえた教説のために、聖書から多くの証言をもたらすことができるであろう、ということである。ならば、あらゆる者の思惑がそこに見出されるような聖書を恃みとして、どうして神に逆らうことができようか。」