Homiliae 2.14.1
Εἰ δέ τις, ὡς τῷ Σαμαρεῖ Σίμωνι δοκεῖ, τὸ δικαίῳ εἶναι Θεῷ μὴ θέλοι δοῦναι, τίνι ἔτι τοῦτό τις δοῦναι δύναται, ἢ καὶ τὸ γενέσθαι δύνασθαι; τῆς γὰρ ῥίζης τῶν ὅλων τοῦτο οὐκ ἐχούσης, ἀνάγκη πᾶσα νοεῖν, ὅτι τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ὡς ἐν καρποῖς εὑρεῖν ἀδύνατον. ἔστιν εὑρεῖν ἐν ἀνθρώποις, πόσῳ μᾶλλον ἐν Θεῷ; εἰ δὲ οὐδαμοῦ, οὔτε παρὰ Θεῷ, οὔτε παρ᾽ ἀνθρώποις ἔστιν εὑρεῖν τὸ δίκαιον, πάντως οὐδὲ τὸ ἄδικον. ἀλλ᾽ ἔστιν τὸ δίκαιον. δικαιοσύνης γὰρ οὔσης τὸ ἄδικον λέγεται· ὥσπερ παραβαλλομένης τῆς δικαιοσύνης αὐτῇ καὶ ἐναντίως ἔχειν εὑρισκομένης ἀδικία λέγεται.
「もし誰かが、サマリア人シモンが考えているように、神が正しい方であることを認めようとしないなら、そもそも他の誰に対して、それを与えることができようか。あるいは、それが成り立つことができようか。万物の根がそれを持たないのであれば、人間の本性のうちに、その実として見出すことも不可能であると考えざるをえない。人間のうちに見出せるものが、まして神においてはなおさらではないか。もしどこにも、神のもとにも人間のもとにも正義が見出せないのであれば、まったく不正義も見出せないことになる。だが、正義は存在する。正義があるからこそ不正義と言われるのであり、正義に照らし合わせて、それに反するものと見出されたときに、不正義と言われるのである。」