Homiliae 13.17.1
Ἀνόητος οὖν πᾶς ἀνηρ ὁ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα χωρίζων φόβου Θεοῦ. ὅτι ἡ Θεὸν μὴ φοβουμένη οὐδὲ τὸν ἄνδρα φοβεῖται. ἐὰν Θεὸν τὸν ἀόρατα βλέποντα μὴ φοβῆται, πρὸς τὸν μὴ ὁρῶντα πῶς σωφρονήσει; πῶς δὲ σωφρονήσει ἡ μὴ συνερχομένη πρὸς τοὺς σωφρονίζοντας ἀκούειν λόγους; πῶς δὲ καὶ νουθεσίας τύχοι; πῶς δὲ σωφρονήσει ἄνευ φυλάκων, ἐὰν τὴν ἐσομένην κρίσιν τοῦ Θεοῦ μὴ διδαχθῇ, μηδὲ τὴν ἐπὶ μικρᾷ ἡδονῇ αἰώνιον ζημίαν πληροφορηθῇ; διὸ τοὐναντίον ἄκουσαν αὐτὴν πρὸς τὸν σωφρονίζοντα ἀεὶ εἰσέρχεσθαι λόγον ἀνάγκασον, κολάκευσον.
「それゆえ、自分の妻を神への恐れから引き離す男は、誰であれ愚かである。神を恐れない女は、夫をも恐れないからである。見えないものを見ておられる神を恐れないなら、その女は、自分を見ていない者に対して、どうして貞淑でいられようか。貞淑に導く言葉を聞くために人々のもとへ集うことをしない女は、どうして貞淑でいられようか。どうして戒めを受けることができようか。神のなされるであろう裁きを教えられず、わずかな快楽のために永遠の損失を被ることを確信させられていないなら、見張る者もなしにどうして貞淑でいられようか。それゆえ、反対に、たとえ嫌がろうとも、常に貞淑へ導く言葉のもとへ入るよう彼女に強い、そして優しく説き勧めよ。」