Homiliae 11.10.1
Ἀλλά φησιν, οὐχ ὁμοίως ἐπ᾽ ἀνθρώπου καὶ Θεοῦ. σύμφημι κἀγὼ ὅτι οὐχ ὁμοίως. μείζων γὰρ ἡ κόλασις ὡς μεῖζον ἀσεβήσαντι, ἥττων δὲ τῷ εἰς τὸν ἥττονα ἁμαρτήσαντι. ὡς οὖν πάντων μείζων ὁ Θεός, οὕτως μείζονα ὑφέξει κόλασιν ὁ εἰς αὐτὸν ἀσεβήσας, ὡς εἰς μείζονα ἁμαρτήσας, οὐκ αὐτοῦ αὐτόχειρος ἀμυνομένου, ἀλλὰ πάσης τῆς κτίσεως ἐπὶ τούτῳ ἀγανακτούσης καὶ φυσικῶς ἐπεξερχομένης. οὐ γὰρ δώσει τῷ βλασφήμῳ οὐχ ἥλιος τὸ φῶς, οὐ γῆ τοὺς καρπούς, οὐ πηγὴ τὸ ὕδωρ, οὐκ ἐν ᾅδῃ τῇ ψυχῇ ὁ ἐκεῖ καθεστὼς ἄρχων τὴν ἀνάπαυσιν, ὁπότε καὶ νῦν ἐπὶ τῆς τοῦ κόσμου προθεσμίας ὑφεστώσης παραγανακτεῖ πᾶσα ἡ κτίσις. διὸ οὔτε τελείους ὑετοὺς παρέχει, οὔτε γῆ τοὺς καρπούς, διὸ οἱ πλείονες λυμαίνονται. ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀὴρ θυμῷ ὑπεκκαιόμενος πρὸς λοιμώδη πρᾶξιν μεταβάλλεται. πλὴν ὅσων ἀπολαύομεν ἀγαθῶν, τῷ αὑτοῦ ἐλέῳ εἰς τὴν ἡμετέραν φιλανθρωπίαν βιάζεται τὴν κτίσιν. οὕτως ὑμῖν τοῖς ἀτιμάζουσιν τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν ἡ πᾶσα κτίσις χαλεπαίνει.
「しかし、と誰かは言う、『人間の場合と神の場合とでは同じではない』と。私もまた、同じではないと認める。より大いなる者に対して不敬虔を犯した者には、より大きな懲罰があり、より小さき者に対して罪を犯した者には、より小さき懲罰があるからである。それゆえ、神がすべてのものより大いなる方である以上、彼に対して不敬虔を犯した者は、より大いなる者に対して罪を犯した者として、より大きな懲罰を受けるであろう——彼自身が自らの手で報復するのではなく、むしろすべての被造物がこのことに憤り、自然の道理に従って追及するのである。太陽は冒涜者に光を与えず、大地は実りを与えず、泉は水を与えず、黄泉にある魂には、そこに立てられている支配者が安息を与えないであろう——今すでに、この世の定められた時が続いている間にも、すべての被造物が憤慨しているのだから。それゆえ、雨は完全には与えられず、大地は実りを与えず、それゆえ多くの人々が害を被っている。それどころか、大気自体さえも怒りに燃え立って疫病をもたらす働きへと変じる。しかし、我々が享受している善きものについては、彼自身の憐れみが、我々への人間愛のために被造物を促しているのである。このように、万物の造り主を貶める諸君に対して、すべての被造物が怒っているのである。」