Homiliae 2.19.1
Ἰούστα τις ἐν ἡμῖν ἐστιν Συροφοινικίσσα, τὸ γένος Χανανῖτις, ἧς τὸ θυγάτριον ὑπὸ χαλεπῆς νόσου συνείχετο, ἥ καὶ τῷ κυρίῳ ἡμῶν προσῆλθεν βοῶσα καὶ ἱκετεύουσα, ὅπως αὐτῆς τὸ θυγάτριον θεραπεύσῃ. ὁ δὲ καὶ ὑφ᾽ ἡμῶν ἀξιωθεὶς εἶπεν·
「我々のうちに、ユスタというシリア・フェニキアの女がいる。生まれはカナン人である。彼女の幼い娘が重い病に苦しめられていたので、彼女は我々の主のもとに来て、叫び、娘を癒してくださるよう懇願した。主は、我々からも願われて、こう言われた。」
Homiliae 2.19.2
οὐκ ἔξεστιν ἰᾶσθαι τὰ ἔθνη, ἐοικότα κυσίν, διὰ τὸ διαφόροις χρῆσθαι τροφαῖς καὶ πράξεσιν, ἀποδεδομένης τῆς κατὰ τὴν βασιλείαν τραπέζης τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ. ἡ δὲ τοῦτο ἀκούσασα, καὶ τῆς αὐτῆς τραπέζης, ὡς κύων, ψιχίων ἀποπιπτόντων συμμεταλαμβάνειν, μεταθεμένη ὅπερ ἦν, τῷ ὁμοίως διαιτᾶσθαι τοῖς τῆς βασιλείας υἱοῖς τῆς εἰς τὴν θυγατέρα, ὡς ἠξίωσεν, ἔτυχεν ἰάσεως. οὐ γὰρ ἄν ἐθνικὴν οὖσαν καὶ ἐπὶ τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ μένουσαν, ὁ τὴν ἀρχὴν διὰ τὸ μὴ ἐξεῖναι θεραπεύειν ὡς ἐθνικήν, ἐθνικὴν μείνασαν ἐθεράπευεν.
「『諸国民を癒すことは許されない。彼らは犬に似ており、異なる食物と行いを用いているからだ。王国にかかわる食卓は、イスラエルの子らに与えられているのだ。』彼女はこれを聞くと、犬のように、その同じ食卓から落ちる屑にあずかりたいと願い、自分がそれまであったところのものを変えて、王国の子らと同じように生き方を改めることによって、願ったとおり、娘についての癒しを得た。というのも、もし彼女が異邦人のままであり、同じ生き方に留まり続けていたなら、初めに『異邦人であるがゆえに癒すことは許されない』とされた方が、異邦人のままである彼女を癒すことはなかったであろうから。」