Homiliae 3.27.1
Καὶ τί δεῖ λέγειν; ὁ ἄρσην ὅλως ἀλήθεια, ἡ θήλεια ὅλη πλάνη, ὁ δὲ ἐξ ἄρσενος καὶ θηλείας γεγονὼς ἅ μὲν ψεύδεται, ἅ δὲ ἀληθεύει. ἡ γὰρ θήλεια ἰδίῳ αἵματι ὥσπερ ἐρυθρῷ πυρὶ περιβάλλουσα τὸ τοῦ ἄρσενος λευκὸν σπέρμα, ἀλλοτρίοις ἐρείσμασιν ὀστέων τὸ ἀσθενὲς αὐτῆς συνίστησιν, καὶ τῷ τῆς σαρκὸς προσκαίρῳ ἄνθει τέρπουσα, καὶ βραχείαις ἡδοναῖς τοῦ λογισμοῦ τὴν ἰσχὺν ὑποσυλῶσα, τοὺς πλείονας εἰς μοιχείαν ἄγει, καὶ οὕτως τοῦ μέλλοντος καλοῦ στερίσκει νυμφίου. νύμφη γάρ ἐστιν ὁ πᾶς ἄνθρωπος , ὁπότ᾽ ἄν τοῦ ἀληθοῦς προφήτου λευκῷ λόγῳ ἀληθείας σπειρόμενος φωτίζηται τὸν νοῦν.
「これ以上何を語る必要があろうか。男性的なものはことごとく真理であり、女性的なものはことごとく迷いであり、男性と女性から生まれた者は、あるものにおいては偽り、あるものにおいては真実を語るのである。というのも、女性的なものは、自分自身の血をもって、あたかも赤い火のように、男性の白い種を包み込み、他所からの骨の支えによって自らの弱さを支え、肉の一時の花によって喜ばせ、わずかな快楽によって理性の力をひそかに奪い取り、多くの者たちを姦淫へと導き、こうして来たるべき善き花婿から彼らを奪い去るからである。真の預言者の白い真理の言葉によって蒔かれ、精神を照らされるとき、すべての人間は花嫁なのである。」