Homiliae 3.62.1
Ἀλλ᾽ ἔτι μὴν πειθέτω τὰ παρ᾽ ὀφθαλμοῖς γινόμενα, LXII. πῶς νῦν πολλῶν κατὰ πᾶσαν τὴν γῆν ὄντων βασιλέων συνεχῶς πόλεμοι γίνονται. ἔχει γὰρ ἕκαστος πρόφασιν εἰς πόλεμον τὴν ἑτέρου ἀρχήν. ἐὰν δὲ εἷς ᾖ τοῦ παντὸς ἡγεμών, οὗ εἵνεκεν πολεμεῖ οὐκ ἔχων ἀίδιον τὴν εἰρήνην ἔχει. πέρας γοῦν ὁ Θεὸς τοῖς καταξιουμένοις αἰωνίου ζωῆς ἕνα ἐν τῷ τότε αἰῶνι βασιλέα τοῦ παντὸς καθίστησιν, ἵνα αἰτίᾳ μοναρχίας ἅπτωτος εἰρήνη γεγένηται. χρὴ οὖν ἑνί τινι ὡς ὁδηγῷ τοὺς πάντας ἕπεσθαι, ὡς εἰκόνα Θεοῦ προτιμῶντας, τὸν δὲ ὁδηγὸν εἶναι τῆς εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν εἰσιούσης εἰσόδου ἐπιστήμονα.
「だが、なお目の前で起こっていることが、次のことを納得させるであろう。すなわち、今、地上のいたるところに多くの王がいるために、絶えず戦争が起こっているということである。おのおのは、他の者の支配権を戦争の口実としているからである。しかし、もし全体を治める者が唯一であるならば、戦う理由を持たず、永続する平和を持つことになる。それゆえ、神は、永遠の命にふさわしいとされた者たちに対して、その時代において全体の王をただ一人立てるのであり、それは単独支配のゆえに、揺らぐことのない平和が生まれるためである。それゆえ、すべての者はただ一人の者に、案内者として従わなければならない。それは神の似姿を尊ぶ者としてそうするのであり、その案内者は、聖なる都へと入る入り口に通じている者でなければならない。」