Homiliae 4.15.1
Πλὴν ἐπάνειμι ἐπὶ τὴν πρωτίστην τῶν Ἑλλήνων δόξαν, τὴν πολλοὺς καὶ παντοπαθεῖς θεοὺς εἶναι μυθολογοῦσαν. καὶ ἵνα μὴ εἰς τὰ ἀσφαλῆ πολὺν ἀναλίσκω χρόνον, ἑκάστου τῶν λεγομένων θεῶν τὰς ἀσεβεῖς πράξεις εἰσηγούμενος, πάντας μὲν οὐκ ἄν εἴποιμι αὐτῶν τοὺς ἔρωτας, τοῦ Διός τε καὶ Ποσειδῶνος, Πλούτωνός τε καὶ Ἀπόλλωνος, Διονύσου τε καὶ Ἡρακλέους καὶ τῶν καθ᾽ ἕνα ἕκαστον, ὧν οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοεῖτε, ἐκ παιδείας Ἑλληνικῆς ὁρμώμενοι, οὕς ἐπαιδεύθητε βίους, ἵνα ὡς ζηλωταὶ τῶν θεῶν τὰ ὅμοια πράττητε.
「ただし、私はギリシア人の最初の教えに立ち戻ろう——多くの、あらゆる情念に苦しむ神々があるという神話である。そして、確かなことに多くの時を費やさぬために、語られる神々おのおのの不敬虔な行いを説き明かしつつも、彼らの恋愛沙汰のすべてを語ることはすまい——ゼウスの、ポセイドンの、プルトンの、アポロンの、ディオニュソスの、ヘラクレスの、そしてそれぞれ一柱一柱の恋愛沙汰を。諸君自身、ギリシアの教養に出発しているのだから、それらを知らぬはずはなく、諸君はそれらの生き方を教え込まれた——神々の模倣者として同じことを行うようにと。」