Homiliae 10.20.1
Ὁ δὲ μὴ ἔχων τὸ ἀπαράβλητον καὶ ἀνυπέρβλητον καὶ πάντῃ πάντοθεν ἀνενδεὲς θεὸς εἶναι οὐ δύναται, καθ᾽ ὅ γεγένηται. πόσῳ γε μᾶλλον τὰ μόρια αὐτοῦ οὐκ ἂν εὐλόγως κληθείη θεός; μόρια δὲ λέγω τοὺς ὑφ᾽ ὑμῶν λεγομένους θεούς, ἐκ χρυσοῦ καὶ ἀργύρου χαλκοῦ τε καὶ λίθου ἢ καὶ ἐξ ἄλλης ὕλης τινὸς οὖν γεγονότα, καὶ ταῦτα ὑπὸ θνητῆς χειρὸς δεδημιουργημένα. ὅμως δὲ πρὸς ταῦτα ἴδωμεν, οἷα δι᾽ ἀνθρώπου στόματος ὁ δεινὸς ὄφις φαρμάσσει τοῖς ὑπειγμοῖς τοὺς ἐξαπατωμένους.
「比類なきものを持たず、越えられることのないものを持たず、あらゆる点であらゆる方面から欠けるところのないものを持たない者は、造られた以上、神であることはできない。まして、その部分にすぎないものが、どうして理にかなって神と呼ばれえようか。私が『部分』と言っているのは、諸君によって神々と呼ばれている者たち、すなわち金や銀、青銅や石、あるいは他の何らかの材料から作られ、しかも死すべき手によって作られたもののことである。しかし、これらに対して、恐ろしい蛇が人間の口を通して、いかにして急き立てることで、欺かれる者たちに毒を盛るかを見てみよう。」