ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus

Cant. VI, Caput V 雅歌6章の講解 第V章

Ambrose of Milan · Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus · PL 15, 1941D · 5 sectiones

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 6.5.1

1

Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi, qui pascitur inter lilia. Videtur inter dilecta dilecti dicere: Secretum meum mihi, secretum meum mihi.

PL 15, 1941D

「私は私の愛する者のもの、私の愛する者は私のもの、ユリの間で草を食む者」。〔彼女は〕愛する者の愛するもののただ中で、こう言っているように見える。「私の秘密は私のもの、私の秘密は私のもの。」

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 6.5.2

2

Quaedam enim in exstasi amoris sui occulta fidei intellexerat mysteria, quae nec ipsis filiabus Hierusalem propalanda censebat. Mysterium regis bonum est abscondere; peccat enim Deo, qui commissa sibi mysteria putaverit indignis esse vulganda.

PL 15, 1941D

実に彼女は、自らの愛の恍惚のうちに、信仰の隠された奥義をいくつか悟っていたが、それをエルサレムの娘たちにさえ明かすべきでないと考えていた。王の奥義を隠しておくのは善い。自分に託された奥義を、ふさわしくない者たちに広めるべきだと考えた者は、神に対して罪を犯すからである。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 6.5.3

3

Periculum itaque est non solum falsa dicere, sed etiam vera, si quis ea insinuet quibus non oportet.

PL 15, 1942A

それゆえ、偽りを語るだけでなく、真実であっても、語るべきでない相手に告げるなら、それは危険である。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 6.5.4

4

Quod vitium quadripartitum est, vel adulationis, vel avaritiae, vel jactantiae, vel loquacitatis incautae; quia dum adulari vult aliquis, ei cui loquitur, effundit mysterium: nonnulli etiam studio lucri, mercedem proditionis sequuntur, ut tegenda silentio vendant loquendo: alii ut plura noscere videantur, et scientiam suam jactitent, aperiunt quod celare deberent: plerique dum sine judicio loquuntur, verbum emittunt quod revocare non possunt.

PL 15, 1942A

この悪徳は四つに分かれる。追従、貪欲、自慢、不用意なおしゃべりである。語りかける相手に取り入ろうとするとき、人は奥義を漏らしてしまうからである。利益を求める熱心さから、裏切りの報酬を追う者たちもいる。沈黙で覆うべきものを、語ることによって売るのである。また、より多くを知っているように見られ、自分の知識を誇示しようとして、隠すべきことを明かす者もいる。多くの者は、分別なく語るとき、取り戻せない言葉を放つ。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 6.5.5

5

Ideo vir laudatur serius, et non otiosus. Erat homo abscondens sermones suos, ut apostolus Paulus, qui novit quid loquatur singulis, et quando quid loqui debeat.

PL 15, 1942A

それゆえ、重厚で、無駄口をきかない人が称賛される。自分の言葉を隠す人がいた。使徒パウロのように、一人ひとりに何を語るべきか、いつ何を語るべきかを知っている人である。