Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 4.22.1
(Vers. 7.) Tota es formosa, proxima mea, et reprehensio non est in te. Pulchritudinem vero quis potest majorem existimare decore ejus, quae amatur a rege, probatur a judice, dedicatur Domino, consecratur Deo.
PL 15, 1907A(第7節)「汝はことごとく美しい、私の近しい者よ、汝のうちに非難すべきものはない」。実に、王に愛され、裁き主に是認され、主に献じられ、神に聖別された彼女の麗しさより大きな美しさを、誰が考えうるだろうか。
Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 4.22.2
Semper sponsa, semper innupta; ut nec amor finem habeat, nec damnum pudor. Haec profecto vera pulchritudo est, cui nihil deest, quae sola meretur audire a Domino: Tota es formosa, proxima mea, et reprehensio non est in te.
PL 15, 1907A常に花嫁であり、常に嫁いでいない。愛が終わりをもたず、慎みが損なわれないためである。これこそまことの美しさであり、何も欠けたところがなく、これだけが主から聞くにふさわしい。「汝はことごとく美しい、私の近しい者よ、汝のうちに非難すべきものはない」。