Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 4.53.1
Exsurge, inquit, aquilo, et veni, auster; aspira hortum meum, et perfluant aromata mea. Ex omnibus enim partibus mundi odor sacrae religionis adolevit, quo dilectae virginis membra fragrarunt.
PL 15, 1916C「起きよ、北風よ。来い、南風よ。私の園に吹け、私の香料が流れ出るように」と彼女は言う。世界のあらゆる方角から、聖なる信仰の香りが立ちのぼり、愛される処女の肢体がそれによって香ったからである。
Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 4.53.2
Unde et Ecclesia altitudinem servans mysteriorum coelestium, rejicit a se graviores venti procellas, et invitat vernantis gratiae suavitatem; et sciens quod ortus suus Christo displicere non possit, advocat Sponsum suum: Exsurge, inquit, aquilo, et veni, auster.
PL 15, 1916Cそれゆえ教会は、天の奥義の高さを保ちつつ、風のより激しい嵐を自分から退け、春を迎える恩寵の快さを招く。そして、自分の園〔底本は ortus と刷る。hortus と読む〕がキリストの気に入らないはずがないと知って、自分の花婿を呼ぶ。「起きよ、北風よ。来い、南風よ」と彼女は言う。
Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 4.53.3
Plerique haec ita accipiunt, quasi projiciatur aquilo, et invitetur auster. Quod si ita accipiunt, exturbatur ab Ecclesia perfidiae glacialis asperitas, ne fiat fuga nostra hyeme vel sabbato, et invitatur australis verna temperies.
PL 15, 1916C多くの者はこれを、北風が投げ出され、南風が招かれるかのように解している。もしそう解するなら、凍てついた背信の苛烈さが教会から追い立てられ、――「我々の逃亡が冬や安息日に起きないように」――、南の春の穏やかさが招かれることになる。