ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus

Cant. V, Caput II 雅歌5章の講解 第II章

Ambrose of Milan · Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus · PL 15, 1917B · 5 sectiones

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 5.2.1

1

Quem in Canticis Canticorum hortum animae significat, vel ipsam animam; sic enim scriptum est: Hortus clausus sponsa, soror mea, hortus clausus, fons signatus.

PL 15, 1917B

その園を、〔彼は〕雅歌において魂の園として、あるいは魂そのものとして示す〔significat の主語は本文に示されていない〕。こう書かれているからである。「閉ざされた園、花嫁よ、私の妹よ。閉ざされた園、封じられた泉」。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 5.2.2

2

Et infra ait anima: Exsurge, aquilo, et veni, auster; perfla hortum meum, et defluant unguenta tua, descendat frater meus in hortum suum (Cant. IV, 12 et 13) .

PL 15, 1917C

そして後で魂は言う。「起きよ、北風よ。来い、南風よ。私の園に吹け。汝の香油が流れ出るように。私の兄弟が自分の園に下って来るように」(雅歌4:12, 13)〔底本は雅歌4:12–13と刷るが、この句は雅歌4:16にあたる〕。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 5.2.3

3

Quanto hoc pulchrius, quod anima ornata virtutum floribus, hortus sit; vel habeat in se paradisum germinantem, in quem hortum invitat Verbum Dei descendere; ut anima illa Verbi imbre coelestis, et ejus copiis irrigata fructificet!

PL 15, 1917C

徳の花で飾られた魂が園であり、あるいは自らの内に芽吹く楽園を持つということは、どれほど美しいことか。その園へ、魂は神の言葉に下るよう招く。それは、あの魂が、言葉の天の雨とその豊かさで潤されて、実を結ぶためである。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 5.2.4

4

Verbum autem Dei pascitur animae virtutibus, quoties animam obedientem sibi et opimam invenerit: et carpit fructus ejus, et his delectatur.

PL 15, 1917C

神の言葉は、自分に従順で肥沃な魂を見いだすたびに、魂の徳によって養われ、その実を摘み取り、それを喜ぶ。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 5.2.5

5

Cum autem descenderit in eam Dei Verbum, defluunt ex ea salubrium unguenta verborum, et diversarum flagrant longe lateque redolentia gratiarum spiramina. Unde ait Sponsus (Sponsus autem animae Deus Verbum est, cui anima legitimo quodam connubii foedere copulatur):

PL 15, 1917C

神の言葉が魂の中へ下ると、そこから救いに満ちた言葉の香油が流れ出し、さまざまな恩寵の息吹が、遠く広くかぐわしく香る。それゆえ花婿は言う(魂の花婿とは神である言葉であり、魂は、婚姻の正当な契りによって彼と結ばれている)。