ミラノのアンブロシウスc. 339–397

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 15 › Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus

Cant. I, Caput XVI 雅歌1章の講解 第XVI章

Ambrose of Milan · Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus · PL 15, 1859C · 5 sectiones

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 1.16.1

1

(Vers. 3.) Introduxit me in cubiculum suum. Beata anima quae Verbi ingreditur penetralia, namque ea insurgens de corpore, ab omnibus fit remotior; atque illud quod est supra semetipsum, divinum illud si quomodo assequi possit, scrutatur et quaerit: quod cum potuerit comprehendere, ea quae sunt intelligibilia supergressa, in illo confirmatur, atque eo pascitur.

PL 15, 1859C

(第3節)「彼は私を自分の寝室に導き入れた」。言葉の奥の間に入る魂は幸いである。体から身を起こすと、あらゆるものからいっそう遠ざかり、自分自身を超えているもの、あの神的なものを、どうにかして捉えうるなら、と調べ、探し求めるからである。それを捉えることができたときには、知性的なものを越えて、そのうちに堅固にされ、それによって養われる。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 1.16.2

2

Talis erat Paulus qui sciebat se raptum in paradisum, sed sive extra corpus sive in corpore nesciebat.

PL 15, 1859C

このような者がパウロであった。彼は、自分が楽園に引き上げられたことを知っていたが、体の外であったのか、体の内にいたままであったのかは知らなかった。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 1.16.3

3

Assurrexerat enim anima ejus de corpore, et se a visceribus et vinculis carnis abduxerat atque levaverat, factusque a semetipso alienus, intra semetipsum tenuit verba ineffabilia quae audivit et vulgare non potuit, quae advertit ea homini loqui non licere.

PL 15, 1859C

彼の魂は体から立ち上がり、肉の内臓と枷から自らを引き離して高く挙げていたからである。自分自身から離れた者となって、彼は自分の内に、聞いた言い表しがたい言葉を保ち、それを広めることはできなかった。人間がそれを語ることは許されないと気づいたからである。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 1.16.4

4

Anima ergo bona contemnit visibilia et sensibilia, nec consistit in eis, nec in respiciendis his immoratur et residet: sed ascendit ad illa aeterna et invisibilia et plena miraculis, puro sensu se piae mentis attollens.

PL 15, 1859C

それゆえ、善き魂は、見えるものと感覚されるものを軽んじ、それらのうちにとどまらず、それらを顧みることにぐずぐずと居座ることもない。かえって、敬虔な精神の純粋な感覚で自らを持ち上げ、あの永遠で見えず、驚異に満ちたものへと上る。

Commentarius in Cantica canticorum e scriptis S. Ambrosii collectus 1.16.5

5

Etenim perfectioni studens, solum illud bonum divinitatis intendit, nec aliud quidquam requirendum putat, quia tenet quod summum est.

PL 15, 1859D

実に、完全さを求めて、神性のあの善だけを目指し、ほかに求めるべきものは何もないと考える。最高のものを保持しているからである。