Commentarius in Evangelium Matthaei 17.11.1
Christus redemptor redemptionis pretio non eget. --Itaque Petrum post conventionem silentem, tali eum sermone praevenit: Quid tibi videtur, Simon? Reges terrae a quibus accipiunt tributum aut censum? etc. (Ibid., 34) .
PL 9, 1017B贖い主キリストは、贖いの代価を必要としない。――そこで主は、徴収する者たちから声をかけられて黙っているペトロに、次のような言葉で先んじた。「シモンよ、汝はどう思うか。地の王たちは、誰から貢を、あるいは税を取るのか、云々」(マタイ17:34)。
Commentarius in Evangelium Matthaei 17.11.2
Numquid ambiguum est, filios regum tributis obnoxios non esse; et quibus regni haereditas est, eos esse liberos a servitute? Sed sermo interius intendit. Postulabatur didrachma a populo. Lex enim in eam fidem, quae per Christum erat revelanda, concluditur.
PL 9, 1017B王の子らが貢に縛られないこと、王国の相続を持つ者たちが、奴隷の身分から自由であることは、疑いえない事柄ではないか。しかし言葉は内へと向かう。二ドラクメは民から求められていたのである。実際、律法は、キリストによって啓示されるはずの信仰へと閉じ込められている。
Commentarius in Evangelium Matthaei 17.11.3
Ergo haec eadem didrachma, consuetudine legis, tamquam ab homine poscebatur a Christo. Sed ut ostenderet, legi se non esse subjectum, et ut in se paternae dignitatis gloriam contestaretur, terreni privilegii posuit exemplum: censu aut tributis regum filios non teneri, potiusque se redemptorem animae nostrae corporisque esse, quam in redemptionem sui aliquid postulandum; quia regis filium extra communionem oportere esse reliquorum scandalum igitur praestat ut solvat, caeterum debito legis est liber (Ibid., 26) .
PL 9, 1017Cしたがって、この同じ二ドラクメが、律法の慣習に従って、あたかも人間からのように、キリストから求められていた。しかし主は、自分が律法に服していないことを示し、また自分のうちに父の尊厳の栄光を証するために、地上の特権の実例を置いた。すなわち、王の子らは税や貢に縛られないこと、そして自分は我々の魂と体の贖い主なのであって、自分の贖いのために何かを求められるべきではないことを示したのである。王の子は他の者たちと同じ扱いの外にあるべきだからである。それゆえ、躓きのためには納めるほうがよいが、そうでなければ主は律法の負債から自由である(マタイ17:26)。