アルノビウスc. 255–330

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 5 › Disputationes adversus gentes

Liber VII, Caput XLII 第VII巻 第XLII章

Arnobius of Sicca · Disputationes adversus gentes · PL 5, 1279A · 6 sectiones

Disputationes adversus gentes 7.42.1

1

(Oberth. XLV.) Et quoniam legitur usus cibis etiam, quibus vita in corporibus immoratur, habet patulas fauces, quibus cibos transvoret, oris hiatibus appetitos: habet receptaculum ventris, et ubi mansa et vorata decoquat viscera, sanguis detur ut corpori, et viribus redintegratio subrogetur: habet et extremos tramites, per quos immunda faex eat, aversabili corpora foeditate deonerans.

PL 5, 1279A

(オベルトゥール版XLV)そして、彼もまた、身体に命をとどめる食物を用いたと伝えられている以上——彼は大きく開いた喉を持ち、それによって、口を大きく開けて捕らえた食物を呑み込む。彼は腹の受け皿を持ち、そこで噛み砕かれ貪り食われたものを内臓が消化し、身体へと血が与えられ、力の回復がもたらされる。そして彼は末端の通路をも持ち、そこを通って不浄な滓が出て行き、身体を忌まわしい穢れから解き放つのである。

Disputationes adversus gentes 7.42.2

2

Siquando mutat loca, et ab aliis transgredi in alias regiones parat: non ut deus obscure per coeli evolat sidera, punctoque in temporis, ubi causa postulaverit, sistitur: sed velut animal brutum vehiculum, quo sustineatur, petit: undas pelagi vitat; atque ut tutus possit incolumisque praestari, cum hominibus navem ascendit, et ille publicae sanitatis deus fragili se ligno, et tabularum compagibus credit.

PL 5, 1280A

もし場所を変え、ある地方から別の地方へと移ろうとするときにも、神がするように、天の星々のあいだを人知れず飛び行き、必要が求める刹那にその場に立ち止まるのではない。むしろ、物言わぬ獣のように、身を支えるための乗り物を求め、海原の波を避け、無事で安全でいられるようにと、人間たちとともに船に乗り込む。そして、あの公共の健康を司る神は、脆い木材と板の継ぎ目とに、自らの身を委ねるのである。

Disputationes adversus gentes 7.42.3

3

Non arbitramur evincere, atque obtinere vos posse, Aesculapium illum fuisse serpentem: nisi hunc colorem volueritis inducere, ut in anguem dicatis convertisse se deum, quo mentiri se posset, quisnam esset, aut quales homines intueri.

PL 5, 1280A

我々は、諸君が、あのアエスクラピウスが蛇であったということを論破し、押し通しうるとは思わない。ただし、諸君が次のような言い抜けを持ち出そうとする場合は別である——すなわち、神が自らを蛇に変えたのであり、それによって、自分が何者であるかを偽り、また人間たちがどのような者であるかを見て取ることができるようにしたのだ、と言う場合である。

Disputationes adversus gentes 7.42.4

4

Quod si fuerit a vobis dictum, quam infirmiter invalideque dicatur, ipsa rerum inaequalitas indicabit. Si enim se deus videri ab hominibus evitabat, nec in forma serpentis velle debuit conspici: cum in qualibet forma non ab ipso se alius, sed ipse esset futurus.

PL 5, 1280A

もし、それが諸君によって言われるのなら、それがいかに弱々しく、根拠薄弱な言い分であるかは、事柄そのものの不釣り合いが示すであろう。もし神が人間たちに見られることを避けていたのならば、蛇の姿においても見られることを望むべきではなかったはずである。なぜなら、いかなる姿をとろうとも、彼は自分自身とは別の何かになるのではなく、依然として彼自身であり続けるのだから。

Disputationes adversus gentes 7.42.5

5

Sin autem intenderat cernendum se dare, non debuit oculorum negare conspectui: cur non talem videri se praebuit, qualem sciebat se esse qualemque se noverat sui numinis in potentia contineri?

PL 5, 1280A

だが、もし彼が自らを見られるようにと望んでいたのならば、目に見られることを拒むべきではなかった。なぜ、自分がそうであると知り、自らの神威の力のうちに保たれていると知っていたとおりの姿で、自らを見せなかったのか。

Disputationes adversus gentes 7.42.6

6

Erat enim hoc potius, multoque praestantius, augustaeque conveniens dignitati, quam fieri belluam, horrentisque animalis in similitudinem verti, et dare ambiguis contradictionibus locum: esset ne verus Deus, an nescio quid aliud, longeque ab supera sublimitate sejunctum.

PL 5, 1280A

というのも、それこそが、むしろはるかに優れており、崇高な威厳にふさわしいことであったはずだからである——獣となり、身の毛もよだつ動物の似姿へと変じ、彼が真の神であるのか、それとも、かの至高の崇高さからはるかに隔てられた何か別のものであるのかという、両様に食い違う議論の余地を与えることよりも。