Disputationes adversus gentes 2.31.1
Medietas ergo quaedam, et animarum anceps ambiguaque natura, locum philosophiae peperit, et causam cur appeteretur, invenit: dum periculum scilicet ex malis iste formidat admissis: alter concipit spes bonas, si nihil sceleris faciat, et cum officio vitam justitiaque traducat.
PL 5, 859Aそれゆえ、ある種の中間性、いずれとも定めがたく曖昧な魂の本性こそが、哲学の場を生み出し、それが求められるべき理由を見出したのである——ある者は犯した悪事のゆえに危険を恐れ、他の者は、もし何の罪も犯さず、務めと正義とをもって生を送るならば、との良き望みを抱くのである。
Disputationes adversus gentes 2.31.2
Inde est quod inter doctos viros, et ingeniorum excellentia praeditos, de animarum qualitate certamen est: et eas alii dicunt mortali esse natura, nec divinam posse substantiam sustinere: alii vero perpetuas, nec in natura posse degenerare mortali.
PL 5, 859Bそれゆえにこそ、学識ある人々の間で、また卓越した才知を備えた人々の間で、魂の性質をめぐる争いが起こるのである。ある者たちは、魂は死すべき本性のものであり、神的な実体を保ちえないと言い、他の者たちは、魂は永続するものであり、死すべき本性へと堕することはできないと言う。
Disputationes adversus gentes 2.31.3
Quod istud ut fiat, medietatis efficitur lege: quod et illis argumenta sunt praesto, quibus eas passivas atque interibiles invenitur: et his contra non desunt, quibus esse divinas immortalesque monstratur.
PL 5, 860Aそして、このように事が起こるのは、中間性の法則によるのである。それゆえ、魂が受動をこうむり滅びうるものであることを見出す者たちには、その手元に論拠が備わっており、他方また、魂が神的にして不死であることを示す者たちにも、論拠が欠けることはないのである。