アルノビウスc. 255–330

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 5 › Disputationes adversus gentes

Liber I, Caput XLIX 第I巻 第XLIX章

Arnobius of Sicca · Disputationes adversus gentes · PL 5, 781A · 6 sectiones

Disputationes adversus gentes 1.49.1

1

Et quoniam beneficia salutis datae aliorum numinum comparatis, et Christi: quot millia vultis a nobis debilium vobis ostendi, quot tabificis affectos morbis, nullam omnino retulisse medicinam, cum per omnia supplices irent templa, cum deorum ante ora prostrati, limina ipsa converrerent osculis: cum Aesculapium ipsum datorem, ut praedicant, sanitatis, quoad illis superfuit vita, et precibus fatigarent, et invitarent miserrimis votis?

PL 5, 781A

そして、諸君が他の神威とキリストとの、与えられたいやしの恩恵を比べるのであれば——諸君は我々に、幾千もの病弱な者を示してほしいのか。彼らは消耗性の病に冒されながら、何の治療も全く得られなかった、あらゆる神殿をめぐって嘆願し、神々の御前にひれ伏して、その敷居に接吻して掃き清めながら。命ある限り、いやしの授与者と称されるアエスクラピウスその人を祈りで疲れさせ、この上なく哀れな誓願で招き続けながら。

Disputationes adversus gentes 1.49.2

2

Nonne alios scimus malis suis commortuos, cruciatibus alios consenuisse morborum, perniciosius alios sese habere coepisse, postquam dies noctesque in continuis precibus, et pietatis expectatione triverunt?

PL 5, 781B

我々は知らないだろうか、ある者たちが自らの病苦とともに死んでいったことを、ある者たちが病の責め苦のうちに老いさらばえたことを、また他の者たちが、昼も夜も絶え間ない祈りと、敬虔の報いを待ち望むうちに時を費やした後、いっそう重く患い始めたことを。

Disputationes adversus gentes 1.49.3

3

Quid ergo prodest ostendere unum, aut alterum fortasse curatos, cum tot millibus subvenerit nemo, et plena sint omnia miserorum, infeliciumque delubra? Nisi forte dicatis, opem bonis ab diis ferri, malorum miserias despici.

PL 5, 782A

それゆえ、一人か二人かがおそらくいやされたのを示したところで、何の益があろうか。あれほど多くの幾千もの者に誰も助けを与えず、あらゆる神域が哀れな者、不幸な者で満ちているというのに。もっとも、諸君がこう言うのでなければ話は別だが——助けは善き者に神々から与えられ、悪しき者の惨めさは顧みられないのだ、と。

Disputationes adversus gentes 1.49.4

4

Atqui Christus aequaliter bonis malisque subvenit: nec repulsus ab hoc quisquam est, qui rebus auxilium duris contra impetum postulabat injuriasque fortunae.

PL 5, 782A

しかしキリストは善き者にも悪しき者にも等しく助けを与えた。過酷な事態や運命の仕打ちに対して助けを求めた者で、この方に退けられた者は一人もいない。

Disputationes adversus gentes 1.49.5

5

Hoc est enim proprium Dei veri, potentiaeque regalis, benignitatem suam negare nulli, nec reputare quis mereatur, aut minime: cum naturalis infirmitas peccatorem hominem faciat, non voluntatis, seu judicationis electio.

PL 5, 782A

というのも、これこそ真の神と王たる権能とに固有のことだからである——己の慈愛を誰にも拒まず、誰が値するか値しないかを勘定に入れないこと。というのも、人を罪ある者とするのは生まれながらの弱さであって、意志あるいは判断による選択ではないからである。

Disputationes adversus gentes 1.49.6

6

Dicere porro meritis opem laborantibus ab diis ferri, hoc est in medio ponere, et dubitabile, quod asseras, facere: ut et ille, qui sanus est factus, fortuito possit videri esse servatus: et ille, qui non est, non meriti causa, sed infirmitate credatur valetudinem expellere non potuisse divina.

PL 5, 782A

さらに、苦しむ者への助けは功に応じて神々から与えられると言うことは、それを未決のままに置き、主張することを疑わしくすることに他ならない。そうなれば、いやされた者は、たまたま救われたにすぎぬと見られかねず、いやされなかった者は、功が足りなかったためではなく、神の力が病を退けえなかったためだと信じられかねないのである。