Disputationes adversus gentes 2.53.1
Ergo cum haec ita sint, non absone neque inaniter credimus, mediae qualitatis esse animas hominum, utpote ab rebus non principalibus editas, juri subjectas mortis, parvarum et labilium virium: perpetuitate donari, si spem muneris tanti Deum ad principem conferant, cui soli potestas est talia corruptione exclusa largiri.
PL 5, 895Aしたがって、これらのことがそうであるからには、我々がこう信じるのは、決して的外れでも空しいことでもない。すなわち、人間の魂は中間の性質のものであり、第一のものではないものどもから生み出されたのであるから、死の法に服し、小さく揺らぎやすい力しか持たない。そして、これほどの賜物への望みを至高の神へと寄せるならば、永続を授けられる——腐敗を締め出してそのようなものを恵む力は、ただこの神おひとりにあるのだから、と。
Disputationes adversus gentes 2.53.2
Sed stulte istud credimus? Quid ad vos? Ineptissime, fatue. Ubi vobis nocemus, vel quam vobis facimus aut irrogamus injuriam, si omnipotentem confidimus Deum habiturum esse rationem nostri, cum abire a corporibus coeperimus, et ab orci faucibus, quemadmodum dicitur, vindicari?
PL 5, 895Aだが、我々がそう信じるのは愚かなことだろうか。それが諸君に何の関わりがあるのか。この上なく的外れに、愚かしくも、そう信じているとしよう。もし我々が、肉体から去り始めるときに、全能の神が我々のことを顧みてくださり、いわゆるオルクスの顎から救い出してくださると信頼しているとして、それが諸君にいったいどんな害を与え、どんな不正をなし、加えるというのか。