アルノビウスc. 255–330

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 5 › Disputationes adversus gentes

Liber I, Caput XXVIII 第I巻 第XXVIII章

Arnobius of Sicca · Disputationes adversus gentes · PL 5, 750A · 10 sectiones

Disputationes adversus gentes 1.28.1

1

Quid dicitis, o sacri, quid divini interpretes juris? Meliorisne sunt causae, qui Grundules adorant lares, Aios locutios, Limentinos, quam sumus nos omnes, qui Deum colimus rerum patrem, atque ab eo deposcimus rebus fessis languentibusque tutamina?

PL 5, 750A

諸君は何を言うのか、おお聖なる法の解釈者たちよ、何を言うのか、神なる法の解釈者たちよ。グルンドゥレースの家神(ラレス)〔Grundules の語形の由来は定かでない。音写にとどめた〕、アイウス・ロクティウス、リメンティヌスを崇拝する者たちのほうが、万物の父なる神を礼拝し、疲れ弱った境遇にあってその方に守りを求める我々すべてよりも、よりましな立場にあるというのか。

Disputationes adversus gentes 1.28.2

2

Et illi cauti, sapientes, prudentissimi vobis videntur, nec reprehensionis ullius, qui Faunos, qui Fatuas, civitatumque genios, qui Pausos reverentur atque Beltonas.

PL 5, 750A

そしてかの者たちは、ファウヌスたちを、ファトゥアたちを、諸都市の守護霊(ゲニウス)を、パウススたちを、ベルトーナたち〔Beltonas はベローナ(Bellona)の変形とも考えられるが、確定できないので音写した〕を敬う者たちは、諸君には用心深く、賢明で、この上なく思慮深く、何ら非難されるべきところがないと見えるのか。

Disputationes adversus gentes 1.28.3

3

Nos hebetes, stolidi, fatui, obtusi pronuntiamur et bruti: qui dedidimus nos Deo, cujus nutu et arbitrio omne quod est, constat, et in sententiae suae perpetuitate defixum est.

PL 5, 751A

我々は鈍く、愚かで、間抜けで、頭が鈍く、獣のようだと宣告される——我々は、その頷きと意志によって存在するすべてのものが成り立ち、その定めの永続性のうちに据えられている神に、我が身を委ねたというのに。

Disputationes adversus gentes 1.28.4

4

Hanccine sententiam promittis? hanc legem constituistis? hanc promulgatis, ut honoribus afficiatur amplissimis quisquis vestros adoraverit servulos? crucem mereatur extremam quisquis vobis ipsis dominis supplicarit?

PL 5, 751A

これが諸君の下す判決だというのか。これが諸君の定めた法だというのか。これを諸君は布告するのか——誰であれ諸君の下僕どもを崇拝する者には最大級の栄誉が与えられるべきだと。そして誰であれ、諸君自身、その主人たちに嘆願する者は、極刑の十字架に値するというのか。

Disputationes adversus gentes 1.28.5

5

In civitatibus maximis, atque in potentioribus populis sacra publice fiunt scortis meritoriis quondam, atque in vulgarem libidinem prostitutis, nullus tumor indignationis in Diis est.

PL 5, 751A

最大級の都市において、また、より力ある民のもとで、かつて金で買われた娼婦であり、みだらな欲望のために身をひさいだ女たちに、公然と祭儀が捧げられているというのに、神々のうちには何の憤りのたかぶりも起こらない。

Disputationes adversus gentes 1.28.6

6

Templa felibus, scarabeis, et buculis sublimibus sunt elata fastigiis: silent irrisae numinum potestates, nec livore afficiuntur ullo, quod sibi comparatas animantium vilium conspiciunt sanctitates.

PL 5, 751A

猫や、糞ころがし虫や、若い雌牛のために、神殿が高く聳える破風とともに築き上げられているが、嘲られた神威の力は沈黙を保ち、卑しい生き物どもの神聖さが自分たちに比べられるのを目にしても、何の妬みにも侵されない。

Disputationes adversus gentes 1.28.7

7

Nobis solis sunt inimici, nobis asperrimi Dii hostes, quia patrem veneramur illorum, per quem, si sunt, esse et habere substantiam sui numinis majestatisque coeperunt: a quo ipsam deitatem, ut ita dicam, sortiti esse sentiunt, et in rerum numero recognoscunt; cujus voluntate et arbitrio, et interire, et solvi, nec solvi possunt, nec interire?

PL 5, 751B

我々に対してのみ、神々は敵であり、この上なく苛烈な敵対者なのか——それは我々が彼らの父を崇めているからか。その方を通して、もし彼らが存在するのなら、存在することを、また自らの神威と威厳の実体を持つことを始めたというのに。その方から、いわば神性そのものを分け与えられたと彼ら自身感じており、万物の数のうちに数えられていることを認めているのに。その方の意志と裁量によってこそ、滅びることも解体されることもでき、また滅びることも解体されることもできないというのに。

Disputationes adversus gentes 1.28.8

8

Nam si omnes concedimus unum esse principem solum, quem nulla res alia vetustate temporis antecedat, post illum necesse est cuncta et nata esse et prodita, et in sui nominis prosiluisse naturam.

PL 5, 752A

なぜなら、我々が皆、時の古さにおいて他の何ものにも先立たれない唯一の至高者があると認めるなら、その方の後に、万物が生まれ出で、産み出され、それぞれ自らの名の本性へと躍り出たのでなければならないからである。

Disputationes adversus gentes 1.28.9

9

Quod si fixum et ratum est, erit vobis consequens confiteri, et Deos esse nativos, et a principe rerum fonte ortus sui originem ducere. Qui si sunt nativi, et geniti, et interitionibus utique periculisque vicini.

PL 5, 752A

もしこれが確固として定まっているなら、諸君は当然、神々が生まれた者であること、そして万物の至高の源から自らの起源を引き出していることを認めなければならなくなるだろう。そしてもし彼らが生まれた者であり、産み出された者であるなら、当然、滅亡と危険とに近しい者でもある。

Disputationes adversus gentes 1.28.10

10

At enim esse creduntur immortales, perpetui, et nullius umquam participes finis. Ergo istud munus Dei patris et donum est, ut infinita meruerint iidem esse per saecula, cum sint labiles solubilesque natura.

PL 5, 752A

しかし、彼らは不死であり、永続的であり、いかなる終わりにも与ることのない者と信じられている。ゆえに、彼らが本性においては壊れやすく解け去りやすい者でありながら、限りない世々にわたって存在するに値するとされたこと、それこそが父なる神の恩恵であり賜物なのである。