Disputationes adversus gentes 2.27.1
Ergo, si et animae perdunt omne quod noverant, corporalibus vinculis occupatae, patiantur necesse est aliquid, quod eas efficiat oblivionis induere caecitatem.
PL 5, 854Aそれゆえ、もし魂もまた、肉体の縛めに囚われて、知っていたすべてを失うのであれば、魂が忘却の盲目をまとうに至らせる何ごとかを、必ずやこうむっているはずである。
Disputationes adversus gentes 2.27.2
Neque enim nihil omnino perpessae, aut integritatem conservantes suam, possunt rerum scientiam ponere, aut in alios habitus sine sui mutabilitate transire.
PL 5, 854Aなぜなら、まったく何もこうむらず、あるいは自らの完全性を保ったままでいる限り、事物の知識を手放すことも、自らを変えることなしに別の状態へ移ることも、できはしないからである。
Disputationes adversus gentes 2.27.3
Atqui nos arbitramur, quod est unum, quod immortale, quod simplex, quacumque in re fuerit, necessario semper suam retinere naturam: nec debere aut posse aliquid perpeti, si modo esse perpetuum cogitat, et in finibus propriae immortalitatis haerere.
PL 5, 854Aしかるに我々は、一なるもの、不死なるもの、単純なるものは、いかなる事物のうちにあろうとも、必ずつねに自らの本性を保ち続けるべきであると考える。もし永続すべきものであり、自らの不死性という境界にとどまるべきものであるならば、何ごとをもこうむってはならず、こうむることもできてはならないのである。
Disputationes adversus gentes 2.27.4
Omnis enim passio lethi atque interitus janua est, ad mortem ducens via, et inevitabilem rebus afferens functionem: quam si sentiunt animae, et tactui ejus atque incursionibus cedunt, usu et illis est vita non mancipio tradita, quamvis aliter quidam inferant, et rei tantae fidem suis in argumentationibus ponant.
PL 5, 854Aあらゆる受動は死と滅びへの門であり、死へと導く道であり、事物にとって避けられぬ終わりをもたらすものである。もし魂がこれを感じ、その接触と攻撃とに屈するのであれば、魂に与えられた生とは、所有としてではなく、ただ使用として引き渡されたものにほかならない。たとえ、ある者たちがこれとは異なった仕方で結論し、これほど重大な事柄への信を自分たちの論証のうちに置いているとしても。