Epistolae 9.1.1
Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Diu patientiam meam tenui, fratres charissimi, quasi verecundum silentium nostrum proficeret ad quietem: sed, cum quorumdam immoderata et abrupta praesumptio temeritate sua et honorem martyrum et confessorum pudorem et plebis universae tranquillitatem turbare conetur, tacere ultra non oportet, ne ad periculum et plebis pariter et nostrum taciturnitas nimia procedat.
PL 4, 250Aキプリアヌスより、司祭たちと助祭たちなる兄弟たちへ、挨拶を送る。最愛の兄弟たちよ、私は長く忍耐を保ってきた。我々の慎み深い沈黙が平穏に資するかのように思われたからである。しかし、ある者たちの度を越した性急な専断が、その向こう見ずさによって、殉教者たちの誉れをも、告白者たちの慎みをも、信徒全体の平静をも乱そうとしている以上、これ以上黙っているべきではない。あまりに度の過ぎた沈黙が、信徒にも我々にも等しく危険をもたらすことのないようにするためである。
Epistolae 9.1.2
Quod enim non periculum metuere debemus de offensa Domini quando aliqui de presbyteris, nec Evangelii nec loci sui memores, sed neque futurum Domini judicium neque nunc sibi praepositum episcopum cogitantes, quod numquam omnino sub antecessoribus factum est, cum contumelia et contemptu praepositi totum sibi vindicent?
PL 4, 250Aなぜなら、司祭たちのうちのある者たちが、福音書のことも自らの立場のことも顧みず、来るべき主の裁きのことも、今自分たちの上に立てられた司教のことも考えずに——これは先任者たちのもとでは全く起こらなかったことであるが——上に立つ者への侮辱と侮蔑をもって、すべてを自分のものにしようとしているとき、我々は主の御怒りについて、いかなる危険をも恐れずにいられようか。