Epistolae 15.1.1
Cyprianus Moysi et Maximo presbyteris et caeteris confessoribus fratribus salutem. Et cunctos vos pariter et singulos repraesentavit affectibus nostris, fratres charissimi, Celerinus adveniens, et fidei ac virtutis vestrae comes, et gloriosis congressionibus Dei miles.
PL 4, 264Aキプリアヌスから、司祭モーセおよびマクシムス、ならびにそのほかの告白者たる兄弟たちへ、挨拶を送る。最愛の兄弟たちよ、ケレリヌスがやって来て、諸君ひとりひとりを、また諸君すべてをひとしく、我々の心の前に生き生きと描き出してくれた。彼は、諸君の信仰と力との道連れであり、神の栄えある戦いにおける戦士である。
Epistolae 15.1.2
Universos vos illo veniente conspeximus; et cum charitatem circa me vestram dulciter ac saepe loqueretur, in ejus sermonibus vos audiebamus. Satis ac plurimum gaudeo quando a vobis per tales talia perferuntur.
PL 4, 265A彼が到着したことで、我々は諸君全員を目にする思いがした。そして彼が、諸君が私に対して抱く愛情について甘やかに、たびたび語るのを聞くとき、我々は彼の言葉のうちに諸君の声を聞いていたのである。諸君からこのような人を通じてこのような知らせがもたらされるとき、私はこの上なく大いに喜ぶ。
Epistolae 15.1.3
Vobiscum illic in carcere quodam modo et nos sumus, divinae dignationis ornamenta vobiscum sentire nos credimus, qui sic vestris cordibus adhaeremus. Honori nos vestro charitas vestra individua connectit, separari dilectionem spiritus non sinit.
PL 4, 265A我々もまた、ある意味では、かの牢獄の中で諸君とともにある。かくも諸君の心に結びついている我々は、神の恵み深い高挙のもたらす飾りを、諸君とともに感じ取っていると信じている。諸君の分かちがたい愛は、我々を諸君の栄誉へと結びつけ、霊による愛情が引き離されることを許さないのである。
Epistolae 15.1.4
Vos illic confessio, me affectio includit. Et nos quidem vestri diebus ac noctibus memores, et quando in sacrificiis precem cum pluribus facimus, et cum in secessu privatis precibus oramus, coronis ac laudibus vestris plenam a Domino faventiam postulamus.
PL 4, 265Aかの地では告白が諸君を閉じ込めており、ここでは情愛が私を閉じ込めている。我々は昼も夜も諸君を思い、多くの者たちとともに聖なる捧げ物の祭儀において祈りを捧げるときも、また隠遁のうちに個人としての祈りを捧げるときも、諸君の冠と誉れとのために、主から満ち足りた恵みが与えられるようにと願い求めている。
Epistolae 15.1.5
Sed ad reddendam vobis vicem minor est nostra mediocritas. Plus vos datis quando nostri in oratione meministis, qui spirantes jam sola coelestia et tantum divina meditantes, ad fastigia celsiora mora ipsa passionis ascenditis, longoque temporum ductu glorias vestras non trahitis, sed augetis.
PL 4, 265Aしかし、諸君に応分の報いを返すには、我々の乏しさはあまりに小さい。諸君が祈りのうちに我々を思うとき、諸君はより多くのものを与えているのである。諸君はすでに天上のことのみを息づき、ただ神的なことのみを思い巡らしながら、まさにその受苦の遅延そのものによって、いっそう高き頂へと登ってゆき、長く続く時の歩みによって、諸君の栄光を引き延ばしているのではなく、いや増しているのである。
Epistolae 15.1.6
Beatum facit prima et una confessio. Vos toties confitemini quoties, rogati ut de carcere recedatis, carcerem fide et virtute praeelegitis. Tot vestrae laudes quot dies; quot mensium curricula, tot incrementa meritorum.
PL 4, 265Bただ一度の告白でさえ、人を幸いな者とする。しかし諸君は、牢獄から出るよう求められるたびごとに、そのたびごとに告白しているのである——信仰と力とをもって牢獄をこそ選び取ることによって。諸君の誉れは日々の数だけあり、月々の巡りの数だけ、功徳の積み増しがあるのである。
Epistolae 15.1.7
Semel vincit qui statim paritur: at qui manens semper in poenis congreditur cum dolore nec vincitur, quotidie coronatur.
PL 4, 265Bただちに苦しみを受ける者〔底本は paritur。意味が取りにくいので、文脈から「苦しみを受ける」の意に解した〕は、一度だけ勝つ。だが、絶えず責め苦の中にとどまり、苦痛と戦い続けて屈することのない者は、日々冠を授けられるのである。