キプリアヌスc. 200–258

Patristica — 教父文献 日本語対訳 › Patrologia Latina › Vol. 4 › Epistolae

Epistola XV, Caput III 第XV書簡 第III章

Cyprian of Carthage · Epistolae · PL 4, 267A · 6 sectiones

Epistolae 15.3.1

1

Beati satis qui, ex vobis per haec gloriarum vestigia commeantes, jam de saeculo recesserunt, confectoque itinere virtutis ac fidei, ad complexum et osculum Domini, Domino ipso gaudente, venerunt.

PL 4, 267A

諸君のうちで、これらの栄光の足跡をたどりながらこの世から既に退いた者たちは、十分に幸いである。彼らは、力と信仰との道のりを歩み終え、主ご自身が喜びたまう中で、主の抱擁と口づけとのもとへ至ったのである。

Epistolae 15.3.2

2

Sed et vestra non minor gloria, qui adhuc in certamine constituti et comitum glorias secuturi, pugnam diu geritis, immotaque et inconcussa fide stabiles quotidie spectaculum Deo vestris virtutibus exhibetis. Quo longior vestra pugna, hoc corona sublimior.

PL 4, 267B

しかし、いまなお戦いのうちに置かれ、道連れたちの栄光に続こうとしている諸君の栄光も、それに劣らぬものである。諸君は長く戦いを続け、揺るがず、動じることのない信仰のうちに堅く立ちながら、日々、自らの力によって神に見世物を示しているのである。諸君の戦いが長ければ長いほど、冠はいっそう高いものとなる。

Epistolae 15.3.3

3

Agon unus, sed multiplici praeliorum numerositate congestus. Famem vincitis et sitim spernitis, et squalorem carceris ac receptaculi poenalis horrorem roboris vigore calcatis.

PL 4, 267B

戦いはただ一つであるが、幾重にも重なる数多の戦闘によって積み重ねられている。諸君は飢えに打ち勝ち、渇きを蔑み、牢獄の不潔と刑苦の収容所の恐ろしさとを、力の勢いをもって踏みにじる。

Epistolae 15.3.4

4

Poena illic subigitur, cruciatus obteritur, nec mors metuitur, sed optatur; quae scilicet immortalitatis praemio vincitur, ut vitae aeternitate qui vicerit coronetur.

PL 4, 267B

かの地では刑苦が屈服させられ、責め苦が打ち砕かれ、死は恐れられるのではなく、望まれる。というのも死は、不死という報いによって打ち負かされ、勝利した者が永遠の生命によって冠を授けられるからである。

Epistolae 15.3.5

5

Qui nunc in vobis animus, quam sublime, quam capax pectus, ubi talia et tanta volvuntur, ubi non nisi Dei praecepta et Christi praemia cogitantur!

PL 4, 267B

今、諸君のうちにある心はいかなるものか。これほど多くのこれほど大いなる事どもが思い巡らされ、ただ神の掟とキリストの報いとのみが考えられているとき、その胸はいかに崇高で、いかに広々としていることか。

Epistolae 15.3.6

6

Voluntas est illic tantum Dei; et in carne adhuc licet vobis positis, vita jam vivitur non praesentis saeculi, sed futuri.

PL 4, 268A

かの地にあるのは、ただ神の御旨のみである。諸君はいまなお肉のうちに置かれているとはいえ、その生はもはや、この世の生ではなく、来たるべき世の生として生きられているのである。