Epistolae 1.16.1
Haec interim brevibus, Donate charissime: nam, etsi facilem de bonitate patientiam, mentem solidam, fidem tutam salutaris auditus oblectat, nihilque tam tuis auribus gratum est quam quod in Deo gratum est, moderari tamen dicenda debemus simul juncti et saepius collocuturi.
PL 4, 222Aとりあえずは、これだけを手短に述べておこう、最愛のドナトゥスよ。というのも、救いをもたらす聞くことが、善さから来るたやすい忍耐を、堅固な心を、安んじた信仰を喜ばせ、神において喜ばれるもの以上にお前の耳に快いものは何もないとはいえ、我々は共にあり、なお幾度も語り合うことになるのだから、語るべきことは節度をもって収めなければならないからである。
Epistolae 1.16.2
Et, quoniam feriata nunc quies ac tempus est otiosum, quicquid inclinato jam sole in vesperam diei superest, ducamus hanc diem laeti, nec sit vel hora convivii gratiae coelestis immunis.
PL 4, 222Bそして、今は祝日の休息と暇な時であるから、太陽が既に傾いて夕べへと向かい、この日に残された時間を、我々は喜びのうちに過ごそう。宴の時間さえも、天の恩寵と無縁であってはならない。
Epistolae 1.16.3
Sonet psalmos convivium sobrium; et ut tibi tenax memoria est, vox canora, aggredere hoc munus ex more. Magis charissimos pasces, si sit nobis spiritalis auditio, prolectet aures religiosa mulcedo.
PL 4, 222B慎み深い宴が詩篇を響かせるように。そして、お前には確かな記憶力と朗々たる声とがあるのだから、いつものように、この務めに取りかかるがよい。もし我々に霊的な聴聞があり、敬虔な調べが耳を惹きつけるならば、お前は最愛の者たちを、いっそう養うことになるであろう。