Epistolae et decreta 28.5.1
Nam si ille clamat adjutorio sibi opus esse divino, qui digne hoc non quaereret, si cui liberum arbitrium plus prodesset; quippe cum vir beatus et jam electus a Domino nihil egeret, tamen ita Deum deprecatur, postulans: Adjutor meus esto, ne derelinquas me, neque despicias me, Deus salutaris meus (Psal. XXVI, 9) : nos nobis liberum arbitrium, ille sibi Deum postulat adjutorem; quod nati sumus posse sufficere nos dicimus, ille Deum ne derelinquatur exorat.
PL 20, 585B実に、自由意志がいっそう益になる者がいたとすれば、そのような者こそ、これを相応に求めはしなかったはずである〔冒頭の構文は定かでない。自由意志がいっそう益になる者がいたとすればそれは彼であった、の意に取った〕。その彼が、神の助けが自分に必要だと叫ぶ。福なる人であり、すでに主によって選ばれて何も欠くことがなかったのに、それでもこのように神に懇願し、願うのである。「私の助け手となれ、私を見捨てるな、私を軽んじるな、私の救いの神よ」(詩篇26:9)。我々は自分のために自由意志を求めるが、彼は自分のために神を助け手として求める。我々は、生まれながらにして自分で足りうると言うが、彼は神に、見捨てられることがないようにと切願する。
Epistolae et decreta 28.5.2
Non, rogo, manifeste discimus quid oremus, cum ille tantopere beatus, ut supra diximus, vir ne despiciatur exoptat? Illi enim necesse est ista arguant, qui illa confirmant.
PL 20, 586Aいとも福なる人(先に述べたとおり)が軽んじられることのないように切に願っているのに、我々は何を祈るべきかをはっきり学ばないのか。あれらのことを確かだとする者たちは、これらのことを論難せざるをえないのだ。
Epistolae et decreta 28.5.3
David enim orationis ignarus, et suae naturae nescius accusetur, qui cum sciat tantum in sua inesse natura; adjutorem sibi Deum, et assiduum adjutorem, nec illi sufficit assiduum, sed ne aliquando illum despiciat, orationibus pronus exoptat; et per corpus omne psalterii hoc et praedicat et clamat.
PL 20, 586Aダビデは祈りを知らず、自らの本性を知らぬ者として責められるべきなのか。彼は、自分の本性にそれほどのものがあると知っていながら、神を自分の助け手として、しかも絶えざる助け手として、またそれで足りるとはせず、神がいつか自分を軽んじることのないようにと、ひたすら祈って願い、詩篇の全巻を通じてこれを宣べ、叫んでいるというのに。
Epistolae et decreta 28.5.4
Si ergo hoc ille ita magnus scit ut assidue dicere, ita necessarium confessus est, ut doceret: quemadmodum Pelagius Coelestiusque seposita omni responsione psalmorum, talique abdicata doctrina, suasuros se aliquibus esse confidunt, nos adjutorium Dei nec debere quaerere, nec egere; cum omnes sancti nihil se sine hoc agere posse testentur?
PL 20, 586Aそれほど偉大な彼が、これを絶えず口にするほどに知り、教えるほどに必要だと告白したのであれば、ペラギウスとカエレスティウスは、詩篇の応答をことごとく脇に置き、そのような教えを捨て去って、我々が神の助けを求めるべきでも、必要としてもいないと、幾人かを説き伏せられると信じているが、それはどういうことか。すべての聖人が、これなしには何もできないと証言しているのに。